Liesbet Depreeuw over ons gesprek met Jeroen Olyslaegers

Beste Anthony, Tom en Freek,
Het moois dat we delen (Ish Ait Hamou) ging me niet ver en diep genoeg… De pijn die we delen, daar ben ik mee mee.
Ik weet niet of het helemaal aan ‘de media’ ligt als we in een kramp schieten in een studio, ik denk dat dat met wederzijdse toestemming gebeurt en je moet ook durven uit dat kader stappen als je die behoefte hebt… Spontaan denk ik dan aan Urbanus, Johan Anthierens en Carl Huybrechts (?) bij Mike Aan Zee en de tafel kieperde om en alle micro’s werden nat… Maar dat is natuurlijk heel lang geleden. Ik denk wel dat het terug kan, als iemand het durft… Ik ben er voorlopig niet baggerbestendig genoeg voor.
Ik weet nu nog beter waarom ik de boeken van Jeroen Olyslaegers zo graag lees en waarom ik me verbonden voel met mensen die weinig of geen taboes kennen. Al heb ik er zelf nog wel een paar die in mijn keel blijven steken.
Als ik het niet leuk vind om voor de spiegel te gaan staan, dan maak ik er een spiegelpaleis van: alle kanten, alle vormen en niets is echt echt, maar het is er wel… Verbeelding waarschijnlijk: gevaarlijk, maar nodig.
Veel stof om te koesteren. Bedankt.
Liesbet

Vind jij het belangrijk dat iedereen naar onze gesprekken kan kijken? 

In tijden van cynisme is ruimte voor twijfel en nuance van levensbelang. Zwijgen is geen optie probeert die ruimte te vrijwaren. En dat kunnen we enkel omwille van ons Mecenaat.

Ons Mecenaat is een club van nieuwsgierige mensen die met hun financiële bijdrage onze werking mogelijk maken. Het zijn ambassadeurs die onze content en visie mee uitdragen. Het zijn de liefste mensen op de wereld.

Leer meer over ons mecenaat >

of over Zwijgen is geen optie.

Met Zwijgen is geen optie proberen we ons samen in te beelden wat er beter kan. We zoeken waar het schuurt, ontdekken de kloof tussen wat er vandaag is en wat er kan zijn en proberen dan samen die kloof te overbruggen. - Anthony