Lieve Delestinne

Lieve, waarom wil je graag Mecenas worden?

Communicatie is een ding, gesprekken met interactie een ander.
Hoe ik op 'Zwijgen is geen optie' gebotst ben weet ik niet meer, de gesprekken en interactie boeien me. Niet dat ik telkens de gesprekken meteen beluister – je kan ze sowieso herbeluisteren, wat rust geeft -, het opzet om iemand het woord te geven en te zien waar het gesprek naartoe gaat, fascineert me. Bekende en minder bekende mensen. Een leven is harder dan werken, sterker dan competitie, mooier dan de natuur en stiller dan het niks. Ieder kampt ermee, bouwt dingen op en breekt ze weer af. Het is een zoeken – nieuwsgierig dat we zijn – met tal van beïnvloedingen van buitenaf. Ieder heeft een verhaal, het ene treft je meer dan het ander en dat is ok. Een gesprek waar politiek, ethiek, wetenschap, godsdienst, racisme, armoede, enz kan aan bod komen. Niks moet, alles kan.

Waar besteed je in jouw leven eigenlijk het meeste tijd aan? Wat houdt je bezig?

Tijdens deze bizarre Covid-19 periode heb ik het zitten ontdekt via Peter De Graef. Niet dat ik in het verleden niet stilstond en reflecteerde, het mediteren 's morgens en 's avonds geeft me de kans om naar de essentie te gaan, namelijk de vraag 'Wie ben ik?' en 'Met welk doel ben ik hier?'
De tuin biedt me de kans om zaden te zien opgroeien, de een al wat beter dan de andere. De verwondering bij het ontplooien van planten, vruchten en bloemen maakt me bewust dat ook wij hier deel uit van maken. Hoe mooi kan het toch zijn!
Doordat ik door ontslag werkloos ben, zoek ik een job die haalbaar én zinvol is. Bij het doorkruisen van vacatures, het maken van testen en deelname aan gesprekken merk ik dat je hoe meer je bij jezelf blijft, hoe meer mensen ik kan boeien en dat ik er ook energie uit haal.

Geef een reactie