Marleen Van Poeck over ons gesprek met Marian Donner

Ik ben al sinds mijn 16de sociaal en ecologisch geëngageerd, vaak vanuit een buikgevoel al kan ik me soms wel verdiepen in socio-economische-ecologische thema’s, maar de theorie blijft niet lang hangen. De laatste jaren word ik echter steeds wanhopiger, ondanks reeds +25 jaar campagne voeren rond al deze thema’s (Voor moeder aarde, Greenpeace, ACOD) zie ik de wereld alleen nog maar achteruit gaan op menselijk vlak. En het enige wat de mensen doen is klagen, zeggen dat ze er toch niets aan kunnen veranderen en dan een rechtse proteststem uitbrengen. Of geloven in de greenwashing dat als je maar niet vliegt, geen vlees eet en dit ook luid rondbazuint en met de vinger wijst naar anderen, het allemaal wel goed komt. Het maakt me zo kwaad, én moedeloos!

Marian Donner verwoordt mijn kijk op wat er nu gebeurt zo rustig, zo duidelijk, ik wou dat ik tegenover neoliberaal-klimaat-sociaal en andere probleemontkenners of gegreenwashten zo nuchter en zo duidelijk, en toch met een groot hart kon overeind blijven. Zij inspireert mij daar wel toe.