Dominique Kenens

Dominique, waarom wil je graag Mecenas worden?

Omdat ik geloof in jullie project.
Omdat ik voel dat jullie interviewees mijn humanistisch-intellectuele gedachte delen.
Omdat er nood is aan een nieuw politiek élan, en dat dat begint met mensen die hun gedachten delen, en naar elkaars gedachten luisteren, eerder dan met revoluties, bestormingen en overwinningen.

De grootste, meest diepgaande revolutie van de XXste eeuw, is wel de mei ’68 revolutie, die geen concreet programma had, geen (of weinig) concrete doelen bereikte, maar een “revolution of the mind” behelsde, waar ons hiërarchisch, authoritair en conservatief denkpatroon finaal mee aan diggelen ging (wereldwijd!)

We denken graag dat we leven in de “traditie van de verlichting”, maar we leven eerder in de traditie van “mei ’68”, toen we eindelijk het “Occident-à-papa” vaarwel zegden.

Alle latere mijlpalen (van de burgerrechtenbewegingen, over het feminisme, de Social Justice Warriors, de ethische debatten rond abortus en euthanasie, zelfs de #MeToo beweging en de klimaatjongeren) vinden hun roots in de meltingpot van de ’60s contestataire bewegingen.

Ik heb het gevoel dat we naar een nieuwe turbulente tijd gaan (we zitten er waarschijnlijk reeds middenin) en wil deze beter begrijpen, en waar nodig helpen, om zo de wereld te verbeteren (althans toch zeker mijn interne wereld)

Waar besteed je in jouw leven eigenlijk het meeste tijd aan? Wat houdt je bezig?

Ik lig wakker van wereldproblemen.

Ik lig wakker van wereldproblemen.

Mijn drie kerninzichten zijn de volgende:

1/ *Vertrouwen* is de basisvoorwaarde voor persoonlijke ontwikkeling. Zowel het vertrouwen in het eigen kunnen (zelfvertrouwen), het vertrouwen in de omgeving (safe space), als het vertrouwen dat de ander ons schenkt (verantwoordelijkheid).

Dit is de kern van een betere wereld, waar alle “ingrepen” aan kunnen getoetst worden.

2/ Hoe hard men ook het tegendeel beweert: de mens is geen eiland, met “goede” of “slechte” kenmerken: we zijn een constant evoluerend product van onze omgeving. Voluntarisme motiveert het individu, maar is een illusie.

Dat wil niet zeggen dat men in een hangmat mag blijven liggen… het toont echter wél aan dat de keuze voor de hangmat (of de criminaliteit, of andere “negatieve levenskeuzes”) nooit tot een “schuldvraag” mogen herleid worden. Men is nu éénmaal gevormd door het leven dat men gekregen heeft.

Dit betekent ook het failliet van het identitair denken, en maakt “inlevingsvermogen” tot een essentiële tool om de wereld mee te verbeteren.

3/ De maatschappij wordt steeds “vloeibaarder” (cf. Liquid Society — Zygmunt Bauman). Dat vertaalt zich in fluïde identiteiten, vervaging van hiërarchie en authoriteit, digitalisering, decentralisering en virtualisering van waarde, informatie en bezit, en het versnipperen van traditionele structuren.

Kortom: het vervallen van oude structuren als ras, afkomst, diploma, gender, rang, stand, rijkdom, macht,…

Dat hoeft echter geen probleem te zijn! Maar het verklaart wel de steeds prangender, problematischer en gevaarlijker wildgroei aan (vnl. maar niet excl. conservatief-identitaire) tegenbewegingen. Op een gezonde, humanistische wijze omgaan met deze evolutie is onze enige uitweg. Het voortbestaan van de mensheid hangt wellicht af van hoe we dit in de komende jaren aanpakken.

En hoe ben je daartoe gekomen?

Als “square peg in a world of round holes” paste ik nooit bij een “groep” in mijn buurt… Ik ben (strip)tekenaar, dus “creatief” en “gevoelig”, maar ook een science nerd, dus “rationeel” en “cynisch”.

Een fantast (met een fascinatie voor volksverhalen, religieuze openbaringen, en de klassieke, noorse, keltische en minder bekende mythologieën) maar ook een skepticus en atheïst.

Waar ik de meeste mensen zie worstelen met de fluïder wordende maatschappij, wil ik haar omarmen.

Hetgeen niet wil zeggen dat mijn leven zo eenvoudig is of was. Ik had een tumultueuze schoolcarrière, worstelde jaren met een extreem laag zelfbeeld… en sukkelde onvermoed in een stevige burn-out.

Toch bleek ik een helderheid te putten uit de miserie die ik doorspartelde, en vond ik langzaam maar zeker mijn “incrowd” online, via podcasts, in belangengroepen en in publieke intellectuelen die me bevestigden in mijn theorieën.

Ik heb langzaam maar zeker mijn zelfbeeld bijgeschroefd, en mijn verleden een plaats gegeven, en schoorvoetend de diagnoses van ADD en hoogbegaafdheid weten rijmen met mijn moeizame leven.

Ik ben een Humanistisch Intellectueel voor zover dat staat voor grenzeloze curiositeit, “vouloir savoir le fond des choses”, en een overtuiging dat (in tegenstelling tot wat de grote politieke bewegingen van de XXste eeuw lijken te beweren) er een nieuwe politieke bewustwording aan het groeien is, die zich al dan niet in partijen of programma’s laat vertalen, maar op een diep inzicht van Vertrouwen, Inlevingsvermogen en de Vloeibare Samenleving gestoeld zijn.

Cool Dominique, we zijn echt blij en dankbaar dat je erbij bent. Dankzij jouw steun kunnen we Zwijgen is geen optie blijven maken. We hopen dat je bij ons veel fijne mensen ontmoet en dat we dankzij jouw tips en feedback nog veel schone gesprekken kunnen voeren. Tot snel!

Je kan Dominique mee verwelkomen in de commentaren onderaan deze post.

Geef een reactie