Thomas Belmans over ons gesprek met Damya Laoui & Katleen Gabriëls

Het vorige gesprek dat ik beluisterde was dat van Damya Laoui. Haar nuchtere en dienstbare kijk op het zelf/ego vond ik erg verhelderend. Hier moest ik weer aan denken toen ik het gesprek met Kathleen beluisterde. Het doet me beseffen dat zelfontplooiing een gevaarlijk begrip is waarbij we onszelf soms voorbij hollen of ons ik te fel gaan centreren. Ik geloof erg in een simpel leven als goed leven en merk dat meditatie centreert zonder dat het om het ‘zelf’ gaat. Het schept een innerlijke rust waardoor je de wereld kan aanschouwen met een frisse en altruïstische blik. De manier die gehanteerd wordt – gewoon zitten en zijn – is zo simpel en heilzaam dat ik meer en meer twijfel in het zoeken naar een technologische remedie als oplossing voor de meeste dingen. Technologie lijkt me per definitie te doen versnellen. En dat is nu net niet wat we nodig hebben. We hebben niets nodig om te vertragen en tot ons (kalme, niet-verlangende) zelf te komen. Technologie zorgt eerder voor ruis. En houdt ons weg van wat er echt toe doet. Contact maken met anderen. Genieten van de kleine dingen. Leren wachten en niksen. Hoe sneller en uitgebreider de technologie, hoe gejaagder we lijken te leven. Hulde aan een kalm leven. Een leven waarbij we ons diepere zelf blootleggen. In plaats van ons ego proberen te versterken, te ontdekken of te ontplooien. De essentie zit inderdaad vanbinnen, het gaat erom om die vrij spel te geven.