Lynn Formesyn: Ik mag niet te gezond lijken

Of luister naar de Podcast.

Wie is Lynn Formesyn?

Als we Lynn vragen waarom we, na het aanhoren van zoveel onrecht, toch zo weinig langdurig zieken horen in het publieke debat, twijfelt ze niet lang: Velen onder hen denken dat het niet uitmaakt. Dat er toch niemand zal luisteren. Dat ze niet geloofd zullen worden.

Lynn beslist het risico te lopen niet geloofd te worden. Ze onderhandelt dagelijks met haar gezondheid om de wereld duidelijk te maken dat langdurig zieken geen categorie maar medemensen zijn. Dat hun worstelingen en onzekerheden ook de onze zijn. En dat een systeem dat hen onrechtvaardig behandelt, de gehele bevolking tekortschiet.

“Het klinkt misschien een beetje wollig”, zegt ze ergens in het gesprek. Alles van waarde klinkt wollig.

Voetnoten

Lynn is ervaringsdeskundige. Ze heeft een chronische aandoening waardoor ze uitviel op het werk. Ondertussen is ze opnieuw halftijds ‘geactiveerd’. Vanuit haar eigen ervaring met stelsels, uitkeringen en erkenningen ging ze op onderzoek. Ze tracht de logica (of het ontbreken ervan) van het systeem te vatten en denkt op een genuanceerd manier na over hoe het beter kan. Kortom, een droomgast.

Algemeen

  • Bekijk al onze gesprekken over Welzijn en Ongelijkheid.
  • Lynn schreef een zeer interessant boek: Zinvol ziek. Op haar website vind je een inkijkexemplaar en kan je de bijhorende podcast beluisteren.
  • Lynn werkt vandaag halftijds voor GRIP, de mensenrechtenorganisatie voor personen met een handicap.
  • Voor het boekproject Ongehoord over wanneer spreken niet vanzelfsprekend is, ging Lynn met Leni Goidsenhoven in gesprek.
  • Iedereen die moeite heeft met het lezen van fysieke boeken en nog nooit van de Luisterpuntbibliotheek heeft gehoord, hierzo! (Bult van Marieke De Maré is bijvoorbeeld ook ingesproken).
  • Onderzoek naar pijn: The pain of measuring pain.
  • Dit gesprek doet op vele momenten denken aan ons gesprek met Anaïs Van Ertvelde. De centrale boodschap van Anaïs is dat we het begrip ‘handicap’ moeten opentrekken en proberen nagaan op welke manier de publieke ruimte niet is ingericht met ons in gedachten. Dan zijn we op één of andere manier allemaal gehandicapt en kunnen we ons makkelijker inleven in anderen. Lynn maakt een gelijkaardig punt over onze werkomgeving.

Hoofdstuk 1: Groeipijn

Lynn vertelt over haar diagnose en hoe lang die op zich liet wachten. Over haar tocht langs de goedkope-geneesmiddelen-rayon en het bestrijden van de pijn.

Hoofdstuk 2: Premie voor rendementsverlies

Over werken met een diagnose, inclusieplannen en ergonomische stoelen. Over het rendementsdenken en de slachtoffers ervan. Over wat inclusie voor iedereen zou kunnen betekenen en over hoe onlogisch ons systeem en onze werkcultuur in elkaar zitten.

  • Op de website van de Vlaamse overheid wordt het rendementsverlies tegenwoordig iets eufemistischer uitgedrukt. Er staat: “Heeft een van uw werknemers een door VDAB erkende, blijvende of tijdelijke arbeidsbeperking? Dan hebt u als werkgever mogelijk recht op de Vlaamse ondersteuningspremie (VOP). De VOP compenseert de eventuele extra kosten en lagere productiviteit die de beperking van de werknemer met zich meebrengt.” Allé eventueel hé.
  • In afwachting van een inclusieplan voor iedereen, kan je je bestaande bureau al wat ergonomischer maken met deze tips van de Wall Street Journal.
  • En nu we het toch over ergonomie hebben willen we even de Fully Jarvis Standing Desk bamboo van 160cm vermelden (met schuifje). Wat een product! Waaw! (We hebben tot nu toe nog niets gehoord van de mensen van Fully, maar als jullie de gratis reclame appreciëren mogen jullie altijd zo’n bureau opsturen hoor).
  • HR-enthousiastelingen kunnen hier een webinar volgen over jobcarving en jobcrafting. Ik onthoud: we moeten naar een job leren kijken als een verzameling taken en dus iets dat niet in steen gebeiteld staat, maar kan evolueren, vervellen, groeien en krimpen.
  • En als we dan toch bezig zijn: misschien moeten we ook eerder naar de mens kijken als een proces dan als een vast en onveranderlijke entiteit. Als je dit interessant vindt moet je misschien eerder naar ons gesprek met Thomas Hertog kijken.
  • Wikipedia leert ons dat taalfundamentalisten een prachtig nieuw woord voor jobcrafting hebben bedacht: baanboetseren. Applaus!
  • Peter De Graef leerde ons dat Ernest Rutherford het atoommodel bedacht tijdens een middagdutje. Meer bewijs hebben wij niet nodig voor de productiviteit van slapen tijdens het werk. Deze meneer van Attentia gaat alvast akkoord.
  • Mensen die uitgevallen zijn kunnen een interessante spiegel zijn voor de ‘gezonden’, want zij weten waar hun grenzen liggen. Het doet ons denken aan Anneleen De Bonte die burn-out de spiegelstoornis van onze tijd noemde. Misschien moeten we er dan toch af en toe eens in kijken.

Hoofdstuk 3: Een supervoorwaardelijk basisinkomen

Over de paradox van gaan werken onder het stelsel van invaliditeit. Over het vangnet en de absurditeit van een systeem dat geen tussenweg kent. Over het knelpuntberoep van adviserend arts en de besparingen die op termijn vooral geld kosten aan onze maatschappij.

  • We wilden u graag nog een mini-woordenboek aanbieden van statuten, uitkeringen en erkenningen maar de site van het RIZIV doorploegen voelde een beetje als deze legendarische scène.
  • We leerden wel dat het hoofdstuk over arbeidsongeschiktheid afdelingen heeft voor werknemers, werklozen, zelfstandigen en mijnwerkers. Jawel.
  • Rutger Bregman schrijft over een onvoorwaardelijk basisinkomen. Het voorwaardelijk basisinkomen waar Lynn het over heeft komt dus met heel veel controles en stigma’s. Het onvoorwaardelijke heeft daar geen last van. En dan kunnen al die adviserend artsen wat meer tijd met hun kinderen spenderen.
  • Dat preventie niet interessant is voor de gezondheidzorg, dat leerden we dankzij het Immodium-verhaal van Marc Cosyns.

Hoofdstuk 4: Er is geen collectieve oplossing

Over de boosheid die leeft bij Lynn en andere langdurig zieken. Over gedwongen worden tot slachtofferschap en de paradoxale positie van iemand die het lot van zichzelf en lotgenoten wil verbeteren, maar dat niet te actief mag doen omdat ze anders gestraft wordt.

  • Lynn schrijft onder de naam ‘De Averechtse’ voor De Wereld Morgen.
  • “Boosheid is geen nuttige emotie”. Jawel! en je hebt maar 20 minuten nodig om daarvan overtuigd te worden. 20 minuten met Marjan Gryson.
  • We voelen hier een parallel met ons gesprek met Jozefien Mombaerts. Ook Jozefien maakte ons duidelijk hoe gewelddadig we kunnen zijn als we ‘gewoon’ doen. Tegen depressieve mensen zeggen we: “bel me hé” en we stappen weg. Of zoals Lynn ons leert, door aan iedereen als eerste vraag te stellen “wat doe jij?” dragen we bij aan de stigmatisering van iedereen die niet kan werken.
  • Dat doet ons dan weer denken aan Josse De Pauw die ons leerde dat er zijn in se gewelddadig is en dat er blijven dus gepaard zou mogen gaan met zachtaardigheid. Alles is altijd al gezegd. Door Josse De Pauw.
  • “Elk kan zijn eigen lat kiezen”. Het is de omweg naar het humanisme en het universalisme die we dankzij Fleur Pierets voor het eerst konden verwoorden. Misschien moeten we wel eerst allemaal kleine categorieën van mensen maken en die allemaal expliciet spreekrecht geven alvorens we terug naar een universeel verhaal kunnen gaan. Omdat dat de enige manier is om niet onze universaliteit aan iedereen op te dringen. Want van Nadia Fadil leerden we dat dat is wat we gedaan hebben.

Vind jij het belangrijk dat iedereen naar onze gesprekken kan kijken? 

In tijden van cynisme is ruimte voor twijfel en nuance van levensbelang. Zwijgen is geen optie probeert die ruimte te vrijwaren. En dat kunnen we enkel omwille van ons Mecenaat.

Ons Mecenaat is een club van nieuwsgierige mensen die met hun financiële bijdrage onze werking mogelijk maken. Het zijn ambassadeurs die onze content en visie mee uitdragen. Het zijn de liefste mensen op de wereld.

Leer meer over ons mecenaat >

of over Zwijgen is geen optie.

Met Zwijgen is geen optie proberen we ons samen in te beelden wat er beter kan. We zoeken waar het schuurt, ontdekken de kloof tussen wat er vandaag is en wat er kan zijn en proberen dan samen die kloof te overbruggen. - Anthony

Verwante afleveringen:

Geef een antwoord