Jihad Van Puymbroeck: Strijden voor het goede

Of luister naar de Podcast.

Wie is Jihad Van Puymbroeck?

Als burger laten we onze stem niet enkel horen in het stemhokje. Ons gedrag daar is slechts het gevolg, de kristallisatie, van alle maatschappelijke discussies die in de jaren daarvoor in kranten, tijdschriften, op sociale media en aan familietafels gevoerd zijn.

Wat als iemand er in slaagt om een groep mensen systematisch weg te pesten uit die publieke debatten? Wat als iemand op die manier de realiteit van een hele groep mensen uit onze collectieve aandacht kan houden? Pesten lijkt op zich niet strafbaar, toch? En wie over pestgedrag klaagt, is kleinzerig, niet?

Iemand kan wel stemrecht hebben. Maar zonder spreekrecht, of veiligheid van spreken, ontzeggen we mensen de mogelijkheid om de wereld mee vorm te geven. Veroordelen we hen tot het ondergaan van de werkelijkheid. Nemen we hun mens-zijn af.

Daarom. Tot wanneer elke stem even luid en duidelijk wordt gehoord, is zwijgen geen optie. Pas dan kunnen we echt praten. Jihad Van Puymbroeck.

Voetnoten

Jihad gaf ons in dit gesprek de woorden voor iets dat we al lang voelden, maar niet konden uitdrukken. Goede gesprekken voeren en blijven voeren, dat is gebouwd op vertrouwen. Als je écht luistert naar de mensen die je uitnodigt en een context probeert te creëren waarin zij hun verhaal kunnen doen op de manier waarop ze dat willen. Als je hen ook achteraf bijstaat bij de gevolgen die hun gepubliceerde woorden hebben. Als je ze kortom als mensen behandelt. Dan kom je in een aangename vicieuze cirkel van vertrouwen terecht. We zijn Jihad dankbaar voor de woorden en voor het vertrouwen.

Algemeen

  • Bekijk al onze gesprekken over Ongelijkheid.
  • In onze Grote vraag ‘Moeten we vechten om woorden‘ hadden we het over woorden en hun schijnbare neutraliteit, over wie geloofd wordt en wie niet. Over onze eigen vooroordelen en onze eigen neiging om niet even goed te luisteren naar iedereen. We besloten dat één van onze rollen is om verhalen te laten horen die elders niet te horen zijn. Bij deze.
  • Jihad werd co-voorzitter van Hand in hand tegen Racisme, samen met Lieven Miguel Kandolo.
  • Jihad schreef in 2015 een scriptie over praktijktesten en werd woordvoerder van het platform Praktijktesten nu.
  • Ze zet zich ook in voor de Ambrassade en helpt jongeren om hun stem te laten horen. We spraken eerder met Nozizwe Dube, die ooit voorzitter was van toen nog de Vlaamse Jeugdraad.

Hoofdstuk 1: Gemuilkorfd

Jihad vertelt voor het eerst over haar start bij de VRT en de gigantische golf van negatieve reacties die ze over zich kreeg omwille van haar naam. En over hoe dat pestgedrag op Twitter eigenlijk wel werkt. Niet omdat ze ontslagen werd, wel omdat ze zich de facto gemuilkorfd voelde.

  • Jihad betekent letterlijk ‘inspanning gericht op het realiseren van een bepaald doel’. Ik was daarnet nog een jihad aan het leveren om preisoep te maken in de keuken. Om maar te zeggen dat de naam niet problematisch is.
  • Jihad schreef over haar naam als stagiaire bij Kifkif in 2013. Gek eigenlijk om eerst te moeten verantwoorden dat je naam ok is alvorens je enige mening over iets anders mag hebben.
  • De verantwoording die Tim Pauwels, de ombudsman, moest schrijven, had als titel: Waarom Jihad Van Puymbroeck voor VRT NWS mag werken.
  • Jihad moet strijden tegen vooroordelen en verwachtingen. Het is een verhaal dat we keer op keer hoorden van mensen met een migratieachtergrond. Het is de reden dat Naima Charkaoui een andere naam opgaf bij een restaurantreservatie. Het is de reden dat Rashif El Kaoui een kostuum draagt.
  • We begrijpen steeds beter Dalilla Hermans frustratie met de uitspraak van Liesbeth Homans dat je gewoon “de kansen moet grijpen”. Zelfs het meest structurele probleem der structurele problemen wordt door politici geïndividualiseerd en daarmee uit de politiek getrokken.
  • Jihad vermeldt Youssef Kobo en Rachida Lamrabet als cautionary tales. Beiden kwamen langs bij ons.
  • De getuigenis van Jihad over de pesterijen op sociale media, geven voor ons een nieuwe invulling aan de quote “Si tous les dégoûtés s’en vont, il n’y a que les dégoûtants qui restent.” Wie blijft er over op Twitter als elke extreme groepering deze taktieken gebruikt?
  • In ons post-verkiezingen [reüniegesprek] had Dalilla het uitgebreid over de strategie van extreem rechts en hoe die eigenlijk heel goed werkt. En over hoe we dat gewoon laten gebeuren terwijl we ondertussen weten hoe het werkt. Ze verwees naar Ico Malys boek Nieuw Rechts.
  • Onze excuses aan Pauline De Smet voor het feit dat zij hier als vertegenwoordiger van een heel gepriviligeerde bende naar voren wordt geschoven. Sorry, Pauline, maar als je voornaamste zorg is dat ze jouw favoriete granolamerk niet hebben in de Albert Heyn deze week, dan kan je wel eens wat tegenwind verdragen, toch?

Hoofdstuk 2: Drie problemen

Over de problemen tussen traditionele media en mensen van kleur. Over de vicieuze cirkel, van we vinden ze niet en we vertrouwen ze niet. Over de reden waarom mensen van kleur gevraagd worden, de manier waarop ze gebracht en geframed worden en tenslotte de nazorg die altijd nodig is, maar meestal ontbreekt.

  • Ben je een nieuwsmedium en heb je ook zo’n last van de komkommertijd? Produceert de politiek niet genoeg conflict om je krant te vullen? Dan is de toptopicalkalender misschien iets voor jou?
  • Jihads verhaal over jonge moslims die op een eigentijdse manier de ramadan vieren kan je hier lezen. Het doet ons denken aan Dalilla Hermans, die in de Slimste Mens ging zitten om ons te tonen dat ze ook gewoon zoals ons is en ook dingen weet en ook wel eens kan lachen. Schrijnend, maar het lijkt ons dat er vandaag al een stukje van die hele lange weg is afgelegd dankzij het engelengeduld van mensen als Jihad en Dalilla.
  • De macht verschuift. Ook iemand als Mohamed Barrie ziet niet meer waarom hij met de media zou spreken.
  • Ook Yassine Boubout bevestigde dat verhaal. Hij praat wel met de media maar de vraag is ook bij hem hoe lang dat olifantenvel standhoudt.
  • Toch even wat lof voor de VRT: Jihad praat over de periode waarin zij voor de VRT werkte (jan 2018 tot dec 2019). Uit de programmatie van vandaag (najaar 2021) blijkt dat de VRT een deel van de problemen die Jihad aankaart probeert aan te pakken. Enkele prachtige programma’s zoals Kinderen van de migratie en Het leven in kleur brengen mensen met een migratieachtergrond op een driedimensionale manier in beeld en doen hun best om de vicieuze cirkel te doorbreken.

Hoofdstuk 3: Een collectief olifantenvel

Over de mentale gevolgen van de backlash. Over het gecoördineerde karakter van die backlash en hoe krachtig dat werkt als taktiek om hele groepen te muilkorven. Over het mes dat langs twee kanten snijdt en de macht van sociale media om dingen aan te kaarten die vroeger nooit aangekaart werden. Over het verschil tussen de man en de bal.

  • Met Dimitri Antonissen, hoofdredacteur van HLN, hadden we het over de comments. We leerden dat moderatie ongelooflijk belangrijk is en zien dan altijd letterlijk iemand dweilen met de kraan open.
  • Want onderscheid maken tussen wie op de man en wie op de bal speelt is (voorlopig) mensenwerk en dat betekent een loonkost, terwijl al die gecoördineerde haatcampagnes onbetaalde passieprojecten zijn van jolige vriendengroepen.
  • Weet je nog: Social House. Er is ondertussen een tweede poging. Helaas nog steeds zonder Nestor Anthony.
  • We dwingen onszelf om vaak terug te kijken naar onze gesprekken met Fleur Pierets en Koert Debeuf. Omdat zij ons eraan herinneren dat sociale media ook een positieve kant heeft en een stem geeft aan groepen die vroeger geen stem hadden.

Hoofdstuk 4: Jihad Van

Over het onderzoek naar Schild en Vrienden, het dossier, en Jihads beslissing om zich eerst als benadeelde persoon en vervolgens als burgerlijke partij te stellen. Over dat ene kindje dat op de speelplaats opstaat en tegen de pesters in gaat.

  • Bekijk hier de Panoreportage over Schild en Vrienden.
  • We kregen inzicht in de interne dynamieken van zo’n jolige bendes dankzij Wim Claeys en Christophe Busch.
  • Meer info over Burgerlijke partijstelling en een benadeeld persoon.
  • Om te snappen hoe de metaforische speelplaats online werkt, kan het goed zijn nog eens naar de letterlijke speelplaats te gaan kijken. Die werd onlangs heel realistisch in beeld gebracht door Laura Wandel in Un Monde. Voor iedereen die terug wil voelen hoe het is om gepest te worden en te pesten.

Vind jij het belangrijk dat iedereen naar onze gesprekken kan kijken?

In tijden van cynisme is ruimte voor twijfel en nuance van levensbelang. Zwijgen is geen optie probeert die ruimte te vrijwaren. En dat kunnen we enkel omwille van ons Mecenaat.

Ons Mecenaat is een club van nieuwsgierige mensen die met hun financiële bijdrage onze werking mogelijk maken. Het zijn ambassadeurs die onze content en visie mee uitdragen. Het zijn de liefste mensen op de wereld.

Leer meer over ons mecenaat >

of over Zwijgen is geen optie.

Met Zwijgen is geen optie proberen we ons samen in te beelden wat er beter kan. We zoeken waar het schuurt, ontdekken de kloof tussen wat er vandaag is en wat er kan zijn en proberen dan samen die kloof te overbruggen. - Anthony

Verwante afleveringen:

Eén reactie

Geef een antwoord