Tag: Media

We consumeren meer media dan ooit tevoren en dus wordt ons wereldbeeld steeds meer bepaald door wat we zien op een scherm in tegenstelling tot wat we zien op straat.

Het maakt media niet alleen een ontzettend boeiend onderwerp maar ook het strijdtoneel waar verschillende krachten met hun boodschap proberen de toekomst vorm te geven.

Het voordeel van een rechtse regering – Bogdan & Mohamed

We kregen Mohamed El Khalfioui (Kif Kif) en Bogdan Vanden Berghe (11.11.11) samen aan tafel. Het resultaat is een uiterst boeiend gesprek over media en het maatschappelijk debat, de rollen van het middenveld en of het onderscheid tussen links en rechts nog wel zijn nut heeft – spoiler: de meningen verschillen hierover al eens.

Verhef uw vrienden met de stemmen van Mohamed & Bogdan.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Deze aflevering is een coproductie met de tijgers van de Verenigde Verenigingen.

Ik ben een geboren brug – Fatih De Vos

Het vervelende aan een rapper zoals Fatih: alle woorden om hem te beschrijven verbleken bij wat hij zelf op een beat heeft gezet:

Ik praat niet over big booties, of poen pakken
Ik probeer de maatschappij in mijn gedichten te vatten
In de taal van het beton, ’t echte harde harde leven
Soms geven, soms nemen, soms lachen, soms wenen
Ik wou liever delen maar leerde hoe ik stelen moest
Wilde oprechtheid, maar leerde hoe ik liegen moest
Wou de top zien, maar bleef oppervlakkig
De trieste realiteit schreeuwde mij wakker
Ik sprak politiekers, dieven en dopedealers
Dokters advocaten, ziek-in-de-koptypes
Ik ken mijne wereld man, ben van elke markt thuis
Snap hoe willy denkt, snap hoe jamal peist

Uit ‘Contradictio’.

Deel de woorden van Fatih en bouw mee aan de brug.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

We zijn vaders – Nic Balthazar

Iedereen weet wie Nic Balthazar is. In Vlaamse kranten en tijdschriften zijn 4.739 artikelen over hem verschenen. Toch leerden we hem pas na dit 3 uur durende gesprek kennen.

We denken dat het naastenliefde is. Waar anders haalt hij de energie vandaan om steeds weer te zoeken naar toegankelijke manieren om het grote publiek te vertellen wat we echt moeten weten? Wat levensnoodzakelijk is om te weten?

Naastenliefde.

Deel zo hard als je kan de woorden van Nic Balthazar.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

De vrijheid, niet het geld – Josse De Pauw

Elke pauze heeft betekenis. Elk woord is weloverwogen. Josse De Pauw zien spreken is achteroverleunen en overspoeld worden. “Als je erover nadenkt, is het feit dat we er zijn gewelddadig. Er blijven, zou gediend zijn bij zachtaardigheid.”

We mochten met hem spreken over de plaats van kunst in onze samenleving, over macht, over twijfel en over zoeken naar verschillen in plaats van gelijkenissen.

Het resultaat ligt ons zo na aan het hart, dat we moeite hebben om het publiek te maken. Toch:

Deel met liefde de woorden van Josse De Pauw.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

“Het loont. Toch?” – Rudi Vranckx

“Je wordt geboren, je gaat dood en tussendoor probeer je iets te doen. That’s it.”

Dat iets was bij Rudi ooit werken in een wereldwinkel. Maar vandaag zoekt hij de grootste gruwel op in een poging te begrijpen en ons daarbij te helpen.

Nu was het aan ons om hém te proberen begrijpen.
Niet simpel.

Deel deze video en laat de stem van Rudi Vranckx eens anders weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Rudi Vranckx

Rudi Vranckx werkt sinds 1988 als journalist, en niet zelden reist hij naar gebieden die andere mensen juist verlaten. Voor de VRT doet hij verslag van oorlog en conflict. Met als insteek om zijn publiek te doen begrijpen, opdat ze niet zullen wegkijken van gruwelen. “Het gaat altijd over mensen. Die moet je proberen te snappen. Zo kun je clichés en vooroordelen tegengaan.”

Sinds 2008 heeft hij een eigen programma op Canvas, Vranckx, waarin vooral buitenlandse reportages te zien zijn. Naast de vele tv-producties, schreef hij een tiental boeken. Maar hij doet meer dan verhalen uit oorlogsgebied registreren, hij probeert ook zelf actief een verschil te maken. Bijvoorbeeld met het project ‘Muziek voor Mosul’ dat hij lanceerde via Radio 1. Dit is een actie om muziekinstrumenten in te zamelen en naar Mosul te brengen, waar de muziekschool platgeschoten is. “Zo laat je ook aan mensen zien dat we wel degelijk iets heel concreet kunnen doen. Er is al zo veel verzuring in de samenleving.”

Met dertig jaar ervaring als oorlogsverslaggever, heeft hij van dichtbij gezien hoe conflicten ontstaan en vlamvatten, en waar dat toe kan leiden. Hij beseft daardoor hij belangrijk het is om niet bij te dragen aan polarisatie en verzuring. “Als ik er ooit mee stop, dan zal dat zijn omdat ik dat niet kan tegengaan. Als je niet meer voldoende antistoffen kunt brengen, want dat is wat ik probeer te doen, dan stopt het.”

Vranckx bericht meestal over grote problemen, maar gelooft sterk in kleinschalige oplossingen. Daarom bracht hij in de reeks ‘Kleine Helden’ gewone mensen in beeld die bijzondere dingen doen. “Ik zie veel miserie, maar ik wilde ook eens belichten dat er in die miserie mensen zijn die het verschil kunnen maken. Individuen kunnen in hun kleine wereld het verschil maken, die kleine wereld die wij als het grote conflict beschouwen.”

Niet de vijand

Wouter Torfs heeft de gelukkigste medewerkers maar zijn schoenen zijn niet duurzaam. Steven Vromman strijdt zijn leven lang voor het milieu maar zet wel kinderen op de wereld. Jonas Geirnaert roept op tot meer solidariteit maar verdient zelf goed bij Woestijnvis.

We lezen het in reacties maar we denken het ook zelf. “Niet de vijand” zegt Tom dan. En hij heeft gelijk.

Onderneemsters, activisten, schrijfsters en comedians: allen zaten ze in 2017 voor onze camera’s. Politici niet. Niet te betrouwen. Postjesjagers. Opportunisten.

De vijand, dus.

Arno, een ex-collega, vertelde ons op café: elk systeem dat vandaag ons leven vorm geeft, is het resultaat van miljoenen mensen die honderden jaren lang proberen de wereld vorm te geven. Niemand die vandaag leeft, is verantwoordelijk voor de shit die ons omringt.

De vijand is al lang dood.

We kunnen elkaar wel blijven aanspreken op ons gedrag en meer verantwoordelijkheid vragen van elk individu. Maar als we de wereld willen veranderen, strijden we tegen systemen niet tegen mensen.

Ons klein verzet moet groter worden. Ons wantrouwen in de instituties die de macht hebben om systemen te veranderen, is onze grootste vijand.

Dat wantrouwen moeten we echt constructiever gebruiken. Niet door ons af te wenden van politiek maar door ons meer te moeien. Via het duffe middenveld, bijvoorbeeld, die de structuren en ervaring hebben om te wegen op het beleid.

Onze wishlist voor potentiële interviewgasten groeide in 2017 aan tot 350 namen en dat is tekenend voor ons jaar. We ontdekken meer medestanders dan we ooit hadden kunnen dromen. Ze komen van overal en zijn niet zelden decennia lang bezig met oplossingen die wij maar net ontdekken.

Dus zullen wij in 2018 ambitieuzer en bescheidener zijn. Ambitieuzer, door met ZIGO LIVE meer mensen aan het woord te laten die dat verdienen. En bescheidener, beseffend dat we in de strijd voor een betere wereld iedereen nodig hebben.

Tom & Anthony

Foto: Ali Selvi

“En mijn toekomst dan?” – Nozizwe Dube

Ze is 21, studeert rechten en is net verkozen tot Young European of the Year.

Drie jaar geleden wordt ze voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad die adviezen formuleert over de impact van wetgeving op het leven van jongeren.

Vier jaar daarvoor hoort ze haar eerst woord Nederlands.

Deel deze video en laat de stem van Nozizwe Dube luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Nozizwe Dube

Nozizwe Dube is nog maar net de twintig gepasseerd, maar heeft al heel wat verwezenlijkt om andere jongeren vooruit te helpen. Deze rechtenstudente aan de KU Leuven werd in 2017 door de Schwarzkopfstichting tot Young European of the Year verkozen. Sinds 2015 geeft ze een stem aan jongeren als voorzitster van de Vlaamse Jeugdraad, die adviezen formuleert over de impact van wetgeving op het leven van jongeren. Dat is hele boterham, en een nog grotere prestatie als je beseft dat ze op haar 14e vanuit Zimbabwe naar België kwam, en daarvoor nog nooit een woord Nederlands gehoord had.

“Ik ben op mijn veertiende van Zimbabwe naar België verhuisd. Ik vond het natuurlijk erg om mijn vrienden achter te laten, maar je moet ook de context kennen. Zimbabwe is een land met veel politieke onrust, er is een dictator aan de macht. Dat leidt natuurlijk tot onrust.” Uiteindelijk verergerde de situatie in Zimbabwe, waardoor naar school gaan er niet meer bij was voor Nozizwe. Het deed haar al heel jong beseffen hoe belangrijk onderwijs is. “Je moet de hele dag thuiszitten, terwijl je weet dat je eigenlijk naar school zou moten. Je denkt: en mijn toekomst dan? Je moet daar al heel jong bij stilstaan. Je wil gewoon eens boeken lezen, de leerkracht weer voor de klas zien staan.”

Toen ze in België weer naar school kon, greep ze die kans met veel motivatie aan en leerde onwaarschijnlijk snel vlekkeloos Nederlands. Ondanks alle inspanningen die ze deed was haar schoolperiode niet gemakkelijk. Ze werd binnen en buiten school vaak geconfronteerd met racisme en vooroordelen, waarbij haar leerkrachten niet altijd ingrepen. Zo leerde ze al jong om een vechter te zijn. En dat is ze nog steeds. Voor haar eigen toekomst, maar ook voor die van zo veel andere jongeren.

“Een grap is nooit vrijblijvend” – Nigel Williams

“Wanneer je lacht, komt er serotonine vrij in jouw hersenen en dat maakt je ontvankelijk voor nieuwe ideeën. Een grap is nooit vrijblijvend.”

Komt dit uit de mond van een wetenschapper, dan is er geen reden voor een interview. Maar wat doet het met een komiek om met dat besef een podium op te gaan?

Deel deze video en laat de stem van Nigel Williams (nog) luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Nigel Williams

Comedian Nigel Williams werd geboren in Bristol. Op zijn vijftiende ging hij als arbeider aan de slag bij British Aerospace. In 1976, op zijn 21e, kwam hij naar België om als fabrieksarbeider te werken. Eerst in Mechelen, later in Antwerpen. Als vakbondsafgevaardigde voor het Algemeen Belgisch Vakverbond bij Opel Antwerpen, leerde hij voor het eerst spreken voor een publiek. En dat bleek hij als geen ander te kunnen.

In 1998 begon hij met stand up comedy, en in 2000 won hij Humo’s Comedy Cup, wat zijn doorbraak als cabaretier betekende. In 2008 kreeg hij zijn eigen discussieprogramma, Volt, op Eén, waarin hij de actualiteit van commentaar voorzag. In 2011 verscheen een boek over zijn leven als fabrieksarbeider, politiek activist, vakbondsafgevaardigde en cafébaas: ‘Had ik maar een vak geleerd’. Hij maakte inmiddels meer dan zeven comedy shows en treedt daarmee ook op in het Engels. Zijn shows brachten hem al naar Nederland, Denemarken, Finland, Engeland, Duitsland en Estland.

Grappen over politiek en stevige maatschappijkritiek vormen vaste ingrediënten van zijn comedy shows. Nigel Williams is ontgoocheld in de manier waarop de meeste van zijn collega’s die onderwerpen juist lijken te vermijden. Williams: “Het overgrote merendeel kiest voor het geld: wat grappen vertellen over Starbucks, hun vrouw, hun kat of hun hond. Daar verdien je je geld mee en je schoffeert niemand.” Wanneer je lacht, komt er serotonine vrij in je hersenen en dat maakt je ontvankelijk voor nieuwe ideeën. Een grap is daarom nooit vrijblijvend, meent Williams. Hij vindt dan ook dat comedians een verantwoordelijkheid hebben om hun publiek iets bij te brengen. “Tegenwoordig mag je als komiek geen politieke mening meer hebben. Tenzij ze rechts is. Wil je veel succes hebben, dan zeg je gewoon ‘negers stinken’ op een podium in een monotone stem. Maar is dat humor?”

Dalilla Hermans strijdt voor diverse rolmodellen

We hadden met Dalilla graag besproken hoe je de maatschappij vormt met jeugdwerk, de sector waar ze met hard werken en zonder diploma naam aan het maken was. Maar het gesprek gaat over racisme. Moet over racisme gaan.

Binnen 10 jaar is haar zoon 14 en vormt de maatschappij waarin hij leeft zijn zelfbeeld. Dus probeert Dalilla met al haar kunnen om de kloof te dichten met het meest vermoeiende wapen dat ze bezit: begrip.

Verander mee met Dalilla de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

“Economie moet ten dienste staan van de mens.” — Jonas Geirnaert

Hij is de jongste Belg die ooit in Cannes gelauwerd werd en riep het publiek daar op niet voor Bush te stemmen, won filmprijzen met het pamflet The All-American Alphabet en maakte met Basta televisie die wetgeving veranderde.

Waar is dat engagement naartoe? Een verrassend gesprek, waarin het woord defaitisme voor het eerst valt.

Deel deze video en laat de stem van Jonas Geirnaert luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Jonas Geirnaert

Jonas Geirnaert maakt televisie, comedy, strips en animatiefilms. Vaak is zijn werk maatschappijkritisch, want Geirnaert vindt dat het gedaan moet zijn met economisch gewin boven alles plaatsen. “We zijn in theorie in staat om de hele wereldbevolking een comfortabel leven te geven. We kunnen ervoor zorgen dat iedereen toegang heeft tot de gezondheidszorg en dat er geen hongersnood meer is. In theorie kunnen we dat al tweehonderd jaar. Als ik dan hoor dat één op vijf kinderen in Brussel in armoede opgroeit, dan krijg ik dat niet uitgelegd.”

De laatste jaren besloot hij dat maatschappijkritiek geen voorwaarde is in zijn werk, maar dat hij gewoon wil maken waar hij zin in heeft. Het is de enige manier om door te kunnen gaan, anders raak je snel opgeblust, denkt hij. “Ik ben niet veranderd van overtuiging, maar soms komt er bij mij een soort defaitisme opzetten. In het jaar dat N-VA opeens een grote partij werd, dacht ik ‘ik ga dat niet meer volgen, want ik ga me te veel aan ergeren aan het feit dat het niet de andere kant uitgaat.’ Dat is misschien een vorm van opgeven. Ik ben minder optimistisch dan vroeger.”

Wat niet wegneemt dat hij op maatschappelijk vlak al heel wat teweeg bracht: toen hij met zijn eindwerk ‘Flatlife’ in 2004 de juryprijs op het filmfestival van Cannes won, greep hij die gelegenheid aan om het Amerikaanse publiek de boodschap “Don’t vote Bush, in case Michael Moore shouldn’t have the chance to say that this evening” mee te geven. In de animatiefilm ‘The All-American Alphabet’ nam hij diezelfde Verenigde Staten eens onder de kritische loep. En dankzij het televisieprogramma ‘Basta’ hoeven we nu niet meer naar belspelletjes te kijken. Zijn creatieve ei kan Geirnaert sindsdien kwijt bij Woestijnvis en als de bedenker en stem van Kabouter Wesley.

“Doe dan iets!” — Walter Zinzen

We zaten 3 uur in de veranda van Walter Zinzen met — u raadt het — Walter Zinzen. De beste interviewer van Vlaanderen schreef ‘Mens, erger je’, een oproep voor meer engagement.

Waarom zou je in godsnaam een oproep schrijven voor meer engagement?

Deel deze video en laat de stem van Walter Zinzen luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Walter Zinzen

Walter Zinzen begon zijn journalistieke loopbaan bij de Gazet van Antwerpen en in 1967 ging hij aan de slag bij de toenmalige BRT (later VRT). Bij de VRT werkte hij als presentator, verslaggever en eindredacteur van Het Journaal, Terzake en Panorama en had hij zijn eigen programma, Zinzen. Hij bracht drie jaar in Congo door, een land dat hem sindsdien nooit meer heeft losgelaten.

In 2002 ging Walter Zinzen met pensioen, maar dat betekent niet dat hij achter de geraniums zit. Hij schrijft regelmatig opiniestukken voor De Standaard en De Morgen en treedt op als Congo-expert. Hij publiceerde meerdere boeken, zoals in 2013 het pamflet ‘Mens, erger je‘, waarmee hij mensen wil aansporen tot verontwaardiging en actie.

Hij blijft mensen erop wijzen dat ze zich meer zouden moeten engageren: “Wij zijn bezig met wat we met het kindergeld gaan doen, of dat we onze auto niet mogen wassen als het eens twee dagen niet regent. Maar ga eens naar de landen waar het maanden of jaren niet regent, waar de oogsten mislukken. Ik vind niet dat je het recht hebt om andere mensen het recht te ontzeggen om ook een goede toekomst voor zichzelf en hun kinderen te zoeken. En als dat door migratie is, dan is dat zo. Wat Francken en zijn geestverwanten zoals Orbán doen, dat is niet meer iets waar je het mee eens bent of niet mee eens bent, ik vind wat zij doen misdadig, crimineel. En niemand reageert.”

Daarnaast spreekt hij zich regelmatig uit over de ontwikkelingen in de journalistiek. Terwijl zijn generatie vocht voor journalistieke onafhankelijkheid, merkt hij op dat journalisten van vandaag nauwelijks gebruikmaken van die verworven rechten en onvoldoende inhoudelijk kritisch zijn – in het bijzonder tegenover politici. Zinzen is kritisch, maar ook hoopvol dat het anders kan – en dus blijft hij zich uitspreken.

Op een klein jaar tijd werden Tom en ik beide vader.

“The republic requires widespread civic virtue, i.e., the active participation of citizens united by a concern for the common good.“

Op een klein jaar tijd werden Tom en ik beide vader. We keken rond en zagen dat de wereld zoals die is op cruciale vlakken verschilt van de wereld die we voor onze dochters dromen.

Dus gingen we op zoek naar mensen die begrijpen wat de grote problemen zijn maar zich daar niet door laten verlammen. In het slechtste geval om onze laatste hoop te documenteren. In het beste geval om een hoopvolle, betrokken en mondige grondstroom in Vlaanderen zichtbaar en groter te maken.

Voorlopig enkel op het internet en zonder inkomsten. We vinden de opdracht te dringend om te wachten op een opdrachtgever. In tussentijd werken we full-time aan ZIGO en zoeken we naar € 80.000 inkomsten per jaar, genoeg om er maandelijks elk € 1.627 netto aan over te houden.

Hoe jij kan helpen?

Bekijk en deel onze video’s

Onze gasten verdienen meer dan een interview in de marge. Wanneer jij een video bekijkt of deelt, maak je hen en ons een beetje meer mainstream.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Op Facebook wil het algoritme ons wel eens tegenwerken. De enige manier om rechtstreeks met ons verbonden te zijn, is onze nieuwsbrief. Schrijf je hier in.

Boek ons

Op scholen of voor bedrijven. Op festivals, congressen of evenementen. Zwijgen is geen optie live, debat moderatie of een keynote. We doen het allemaal met evenveel plezier. Mail jowkes@zwijgenisgeenoptie.be voor meer info.

Huur ons in

We deden eerder coproducties met Charlie Magazine, Apache en Bond Zonder Naam. Voor bijzondere projecten zijn we ook freelance beschikbaar. Mail jowkes@zwijgenisgeenoptie.be voor meer info.

Doneer

Hier ooit van kunnen leven is de droom. En elk beetje helpt:

Op dit moment* ontvangen we € 217 giften per maand. (*30 oktober 2017)

Jouw donatie wordt afgehandeld door GoCardless en is volledig veilig, lees er hier meer over.

Eenmalig doneren of doneren als bedrijf? Mail ons op jowkes@zwijgenisgeenoptie.be

En nu?

We begrijpen de boze blanke man die commentaar geeft op HLN artikels en de student die protesteert tegen een lezing van Theo Francken. De CEO die duurzaamheid probeert te rijmen met winst en de journalist die greenwashing aan de schandpaal nagelt.

De werkelijkheid is ons te complex om de waarheid te verwachten uit één mond. Maar ons mensbeeld is wel zo positief dat we vertrouwen hebben in het resultaat van veel botsende meningen.

Daarom publiceerden we de afgelopen zes maanden 24 interviews met mensen die zich bewust niet neutraal opstellen maar hun visie op de maatschappij uitdragen met daden. Als inspiratie. Om te tonen dat een betrokken leven een beter leven is.

Onze hoop? Meer mensen die het gesprek aangaan tijdens politieke discussies op familiefeesten, hun meningen verspreiden via sociale media of hun 80.000 werkende uren besteden aan een job die strookt met hun visie op de wereld.

De reacties waren overweldigend. Wie kijkt, krijgt net als ons een shot adrenaline dankzij het verhaal van onze gasten.

Maar het is niet genoeg. Vanaf september moet het beter. Deze zomer zoeken Tom en ik naar formats om een breder publiek te bereiken. En naar manieren om Zwijgen is geen optie financieel duurzaam te maken.

Het is de onverwachts grote groep medestanders die we de laatste zes maanden leerden kennen, die ons doet geloven dat het kan. En dat het nodig is.

Zwijgen is geen optie.
Als het kot in brand staat, moet iedereen blussen.

PS: Als je wil samenwerken of helpen, laat het ons weten via jowkes@zwijgenisgeenoptie.be.

“Geroezemoes in de foyer, daar doe ik het voor.” — Michael Van Peel

Wanneer politici entertainend willen zijn om aandacht te krijgen, worden comedians maatschappelijk relevant. Het zou de Regel van Van Peel kunnen zijn.

Bij ons moest hij niet per se grappig zijn. Dat levert een Michael op zoals je hem nooit eerder zag en zoals wij hem het liefst zien. Inhoudelijk, geëngageerd en buitengewoon scherp.

Naar wat we horen waaien, is zijn Vlaamse versie van The Daily Show opnieuw afgeschoten. Volgens ons is geen TV bons zo effectief als een crowdfunding gedragen door alle kwaliteitsvolle online media. Wie registreert vlaamsedailyshow.be ?

Deel deze video en laat de stem van Michael Van Peel (nog) luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Michael Van Peel

Stand-upcomedian Michael Van Peel maakte in 2005 zijn debuut, en daarna ging het snel. Hij stond in de finales van de 123 Comedy Award en het stand-upconcours van het Amsterdams Kleinkunst Festival. Hij won in 2007 de jury- en publieksprijs van de Culture Comedy Award, in 2009 won hij het cabaretfestival Humorologie. Hij stond op de Gentse Feesten, het Oostendse Theater Aan Zee en in het voorprogramma van Philippe Geubels. Al snel volgde een eerste eindejaarsconference, die niet de laatste zou zijn.

Maar Michael Van Peel is meer dan alleen grappig. Hij laat zich inspireren door de actualiteit en schuwt geen enkel onderwerp, schopt graag heilige huisjes omver. Van Peel komt uit een familie van politici en studeerde economie, wat zijn huidige carrière niet meteen de meest evidente maakt. Van Peel: “Mijn studievrienden zijn bankiers en managers. Dat is mijn entourage. Daarom voel ik me ook perfect gelegitimeerd om over de bankencrisis te spreken. Ik heb de show die ik daarover maakte zelfs gegeven bij KBC, op uitnodiging van de bank zelf. Mensen kwamen dan na de show naar me toe en zeiden: ‘ik werk in private banking, en wat je zegt klopt eigenlijk wel’. En dan dacht ik: ‘shit, dat wilde ik helemaal niet horen!’ Het is een beetje als politiek: we hopen heel hard dat die mensen weten waar ze mee bezig zijn, omdat wij het niet weten. Dat er iemand aan het roer van de Titanic staat.”

En juist omdat de mensen die het zouden moeten weten – zoals politici en bankiers – vaak achter de maatschappelijke ontwikkelingen aanlopen, roept Van Peel burgers op om zelf vaker het voortouw te nemen. Met zijn stand up probeert hij mensen daarvan bewust te maken. Ondertussen bouwt hij verder aan zijn grootste droom: goede satire maken voor de Vlaamse tv.

Burn-out Bingo

Eén leven staat voor 80.000 werkende uren. Geen wonder dat een uitzichtloze baan kan leiden tot een burn- of bore-out. Wat houdt een mens tegen om die uren in te vullen met een betekenisvolle job? De bezwaren kennen we allemaal. Gelukkig zijn er mensen die toch de stap zetten – en daarmee hun leven veranderden.

Samen met Charlie Magazine ontwikkelden we Burn-out Bingo: een interactieve manier om met onze interviewgasten (en met het stemmetje in je hoofd) in debat te gaan. En te ontdekken wat jou tegenhoudt om je dromen na te jagen.

Burn-out Bingo: Geld Schmeld

"Ik heb niet genoeg geld om voor mijn passie te gaan." Deze mensen ook niet. Maar ze deden het toch. Meer lezen: www.charliemag.be/wereld/burn-out-bingo-gelddoor Zwijgen is geen optie#burnoutbingo

Geplaatst door Charlie op Zondag 23 april 2017

“Maak een alternatief, zo verander je de wereld.” — Jozefien Daelemans

Wij hebben een lijstje met criteria waaraan we elke potentiële gast voor Zwijgen is geen optie toetsen. Niet enkel praten maar ook doen. Kritisch zijn maar ook constructief. Niet polariseren maar verbinden. Bouwen aan een hoopvol alternatief. Iets te verliezen hebben. Idealisme durven verzoenen met pragmatiek.

Een gast hoeft niet aan alle criteria te voldoen. Vaak zijn 1 of 2 vinkjes genoeg om een bewonderenswaardig verhaal te kunnen vertellen.

Bij Jozefien zijn er alleen maar vinkjes.

Deel deze video en laat de stem van Jozefien Daelemans luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Jozefien Daelemans

Jozefien Daelemans was tien jaar lang art-director bij verschillende vrouwenbladen. Omdat ze in de bestaande bladen haar gading niet vond, besloot ze in 2014 zelf een magazine op te richten. Het moest een online platform worden waar lezers zich konden herkennen in de mensen die getoond werden. Een magazine met realistische rolmodellen, dat de vinger aan de pols houdt van een veranderende wereld. Jozefien besloot zonder marketingplan of doelgroepanalyse aan de slag te gaan en gewoon haar gevoel te volgen. “Zo denk ik wel vaker. Wat heb ik te verliezen? Als ik het niet probeer, wie gaat het dan doen?”

Het magazine kreeg de naam Charlie, van het Spaanse ‘charlar’, wat praten betekent, want Charlie moest een platform worden waar lezers ook terug kunnen praten. Al snel bleek dat Jozefien niet de enige was die zat te wachten op een frisse wind in het media-aanbod: al snel na de oprichting brachten lezers in een crowdfunding 30.000 euro bij elkaar zodat Charlie kon professionaliseren. Sindsdien groeit het ledenaantal gestaag en inmiddels publiceert Charlie twee artikels online per dag, artikels die regelmatig tot maatschappelijk debat leiden. Twee keer per jaar verschijnt er ook een luxe printnummer. Daarnaast heeft het magazine een sprekersbureau, waar je de auteurs van Charlie kunt boeken voor lezingen over de onderwerpen waar zij over schrijven.

Als hoofdredacteur van een online magazine, met een webdesigner als man en twee zonen die hun eigen Youtube-kanaal runnen, is Jozefien gebeten door online media. Ze schrijft regelmatig over het internet, dat ze de mooiste uitvinding ooit vindt, en over hoe we moeten leren beter met elkaar om te gaan in deze digitale wereld. Daarnaast schrijft ze over beeldvorming in de media en gendergelijkheid. Als hoofdredacteur is het haar missie om met realistische rolmodellen en eerlijke beeldvorming ons zelfbeeld ten goede te veranderen.

“Ons antwoord op de rechtszaak? Nog dieper graven.” — Tom Cochez

“Ik wil een website starten met uitsluitend onderzoeksjournalistiek.” Veel meer moet Tom Cochez niet zeggen om zot verklaard te worden. En toch verlaat hij na 10 jaar De Morgen om Apache op te richten. Een website. Met uitsluitend onderzoeksjournalistiek.

Wat hij eerder netto verdiende staat nu onder ‘bruto’ op zijn loonbrief. En waar De Morgen eerder de rechtszaken betaalde die onderzoeksjournalistiek opleveren, gaat Apache nu mogelijks ten onder aan een claim van 350.000 euro. En toch.

Tom is een stille mens, maar twee keer gaat het volume tijdens het interview de hoogte in. Wanneer hij vertelt hoe hij nooit nog ergens anders wil werken. En wanneer hij beklemtoont hoe zeker hij is dat Apache de rechtszaak zal winnen.

“Zwijgen?”, zo zegt hij op het einde van het gesprek, “Ik denk dat we vooral nog dieper moeten graven.”

Deel deze video en laat de stem van Tom Cochez luider weerklinken.

 

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Saskia Van Nieuwenhove geeft jongeren die uit de boot vallen een stem

Emiel Goelen vond het ooit nodig om medelijden te hebben met Saskia. Boy was he wrong.

Saskia is geen onderzoeksjournaliste maar een natuurfenomeen. Tussen 1 en 5 uur ‘s nachts staat haar gsm uit. Daarbuiten leeft en ademt ze jeugdzorg.

We spraken met Saskia over een wereld die enkel in het nieuws komt als het te laat is. Een wereld die ze sinds haar eerste levensjaar haar thuis noemt.

Verander mee met Saskia de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie