Tag: Activisme

Er was een tijd waarin ons beeld van activisme gekleurd werd door de molotovcocktails in het nieuws. Maar wanneer je begint te zoeken naar effectief activisme, kom je hele andere vormen tegen.

Die vormen willen we verkennen en een podium geven. Voor wie zelf ambities heeft of net als ons bang is voor vlammen.

Sofie D’Hulster neemt politici mee naar vluchtelingenkampen

Sofie neemt europarlementariërs mee wanneer ze de vluchtelingenkampen intrekt om zorg te verstrekken. En politici die niet willen zien, zullen horen: van elk bezoek wordt door vzw Humain een verslag verspreid onder pers en politiek. Idealistisch, niet naïef.

Het kamp in Duinkerke is er sinds 2005. Het kamp in Calais sinds 2001. Tijd brengt weinig raad. Terwijl we wachten op politici om meer te doen dan het beleid van een ander bekritiseren, behouden we als samenleving toch een greintje waardigheid dankzij vzw Humain.

Verander mee met Sofie de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

Het voordeel van een rechtse regering – Bogdan & Mohamed

We kregen Mohamed El Khalfioui (Kif Kif) en Bogdan Vanden Berghe (11.11.11) samen aan tafel. Het resultaat is een uiterst boeiend gesprek over media en het maatschappelijk debat, de rollen van het middenveld en of het onderscheid tussen links en rechts nog wel zijn nut heeft – spoiler: de meningen verschillen hierover al eens.

Verhef uw vrienden met de stemmen van Mohamed & Bogdan.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Deze aflevering is een coproductie met de tijgers van de Verenigde Verenigingen.

We zijn vaders – Nic Balthazar

Iedereen weet wie Nic Balthazar is. In Vlaamse kranten en tijdschriften zijn 4.739 artikelen over hem verschenen. Toch leerden we hem pas na dit 3 uur durende gesprek kennen.

We denken dat het naastenliefde is. Waar anders haalt hij de energie vandaan om steeds weer te zoeken naar toegankelijke manieren om het grote publiek te vertellen wat we echt moeten weten? Wat levensnoodzakelijk is om te weten?

Naastenliefde.

Deel zo hard als je kan de woorden van Nic Balthazar.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Ik heb mijn hart gevolgd – Bleri Lleshi

Bleri spreekt rustig en bedachtzaam. Combineert het inzicht van een academicus met de vastberadenheid van een activist: schrijnende voorbeelden van een onderschat Brussel wisselen de maatschappelijke beschouwingen af.

Deze man is niet stil te krijgen. En maar goed ook.

Deel deze video en laat de stem van Bleri Lleshi luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Bleri Lleshi

Bleri Lleshi is auteur van zes boeken, waaronder ‘Inaya: brief aan mijn kinderen’ en ‘Liefde in tijden van angst’. Hij is ook filosoof, activist, DJ, docent aan de hogeschool UCLL in Leuven en jongerenwerker. Hij treedt regelmatig op als opiniemaker in de media en als spreker. Als DJ speelt Bleri Lleshi global grooves om de diversiteit van muziek uit alle delen van de wereld te laten horen. Hij organiseert maandelijks ‘Globalicious’ in Brussel, een event rond culturele diversiteit met internationale sprekers, concerten en dansworkshops.

Welke pet hij ook op heeft, jij streeft er altijd naar mensen te inspireren om zich te engageren. “Een van de tragedies van onze tijd is het feit dat als we een bepaald probleem niet meemaken, het probleem niet bestaat”. In het bijzonder wil hij jongeren vooruit helpen. Hij focust zich op de meest kwetsbare jongeren in zijn thuisstad Brussel. “Wanneer je ze effectief aanspreekt en vraagt naar hun dromen of talenten, wimpelen ze de vraag af. Ze zijn het gewoon om benaderd te worden als een probleem. Ik weiger de term ‘probleemjongeren’ te gebruiken. Ik zeg ‘jongeren met problemen’, wat dat is wat ze zijn en daarbij kunnen we hen helpen.”

Hoewel hij jongeren als de toekomst ziet, beseft hij dat echte verandering niet alleen van hen kan komen, ook de politiek moet snel stappen vooruit zetten. “Ik hoop dat wij als samenleving collectief zullen beseffen dat wij kunnen bepalen welke richting de politiek uitgaat, en niet dat de politiek bepaalt welke richting wij uitgaan.” Maar hij weigert cynisch te zijn over de politiek: “Natuurlijk heb je mensen zoals Trump, Orban of Wilders, maar aan de andere kant zie je de successen van politici als Bernie Sanders en Jeremy Corbyn. Wie luistert naar de problemen van de samenleving, zal automatisch meewerken aan een betere toekomst.”

ZIGO Live: De lobby voor een betere wereld

Als we de wereld willen veranderen, strijden we tegen systemen niet tegen mensen.” Dat schreven we eind vorig jaar. Dus duiken we in deze reeks, een coproductie met de Verenigde Verenigingen, diep in de wondere wereld van het middenveld.

Jij mag hier kiezen welk deel je eerst wil bekijken:

Deel 1: Alle middelen zijn goed voor politieke invloed

Peter Wouters leidt Beweging.net, het vroegere ACW. “Als je zoekt naar politieke invloed, zijn alle middelen goed.”, zegt hij. Ferm de moeite om met deze man eens over iets anders te spreken dan de Arco regeling.

En Geert Six is hoofdman bij sociaal artistieke werkplaats en prijsbeest Unie Der Zorgelozen. “We zijn fantastisch lieve mensen, maar we missen ballen aan ons lijf om politiek invloed te hebben.”

Deel deze video en laat de stemmen van Peter Wouters en Geert Six luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Deel 2: Hoe maak je klein verzet groot?

Barbara Janssens (Netwerk Bewust Verbruiken) & Dirk Van de Poel (TransitieNetwerk Middenveld).

Deel deze video en laat de stemmen van Barbara Janssens en Dirk Van de Poel luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Deel 3: We wachten niet langer

“We wachten niet langer.” De vechtlust en vastberadenheid van een middenveld dat de oplossingen kent: Met Bie Vancraeynest van Demos en Landry Mawungu van Minderhedenforum.

Deel deze video en laat de stemmen van Bie Vancraeynest en Landry Mawungu luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

ZIGO live: Radicalisering

Live op het festival van de gelijkheid, met een stevig thema en een beestig panel. In 2 delen. Want genieten doe je met mate.

Deel 1

De mama van een Syriëstrijder, een man die de Arabische lente 5 jaar ter plaatse volgde en een gevierd theatermaker die ter voorbereiding van een stuk diep in de wereld van het links extremisme dook.

Als deze ‘ZIGO live’ over radicalisering niet de moeite is, ligt het niet aan het panel.

Liever luisteren? Dat kan hieronder, via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Deel 2

SP.A politica Yasmine Kherbache in debat met de jonge, conservatieve filosoof Othman El Hammouchi. Vuurwerk!

Liever luisteren? Dat kan hieronder, via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Dalilla Hermans strijdt voor diverse rolmodellen

We hadden met Dalilla graag besproken hoe je de maatschappij vormt met jeugdwerk, de sector waar ze met hard werken en zonder diploma naam aan het maken was. Maar het gesprek gaat over racisme. Moet over racisme gaan.

Binnen 10 jaar is haar zoon 14 en vormt de maatschappij waarin hij leeft zijn zelfbeeld. Dus probeert Dalilla met al haar kunnen om de kloof te dichten met het meest vermoeiende wapen dat ze bezit: begrip.

Verander mee met Dalilla de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

“Economie moet ten dienste staan van de mens.” — Jonas Geirnaert

Hij is de jongste Belg die ooit in Cannes gelauwerd werd en riep het publiek daar op niet voor Bush te stemmen, won filmprijzen met het pamflet The All-American Alphabet en maakte met Basta televisie die wetgeving veranderde.

Waar is dat engagement naartoe? Een verrassend gesprek, waarin het woord defaitisme voor het eerst valt.

Deel deze video en laat de stem van Jonas Geirnaert luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Jonas Geirnaert

Jonas Geirnaert maakt televisie, comedy, strips en animatiefilms. Vaak is zijn werk maatschappijkritisch, want Geirnaert vindt dat het gedaan moet zijn met economisch gewin boven alles plaatsen. “We zijn in theorie in staat om de hele wereldbevolking een comfortabel leven te geven. We kunnen ervoor zorgen dat iedereen toegang heeft tot de gezondheidszorg en dat er geen hongersnood meer is. In theorie kunnen we dat al tweehonderd jaar. Als ik dan hoor dat één op vijf kinderen in Brussel in armoede opgroeit, dan krijg ik dat niet uitgelegd.”

De laatste jaren besloot hij dat maatschappijkritiek geen voorwaarde is in zijn werk, maar dat hij gewoon wil maken waar hij zin in heeft. Het is de enige manier om door te kunnen gaan, anders raak je snel opgeblust, denkt hij. “Ik ben niet veranderd van overtuiging, maar soms komt er bij mij een soort defaitisme opzetten. In het jaar dat N-VA opeens een grote partij werd, dacht ik ‘ik ga dat niet meer volgen, want ik ga me te veel aan ergeren aan het feit dat het niet de andere kant uitgaat.’ Dat is misschien een vorm van opgeven. Ik ben minder optimistisch dan vroeger.”

Wat niet wegneemt dat hij op maatschappelijk vlak al heel wat teweeg bracht: toen hij met zijn eindwerk ‘Flatlife’ in 2004 de juryprijs op het filmfestival van Cannes won, greep hij die gelegenheid aan om het Amerikaanse publiek de boodschap “Don’t vote Bush, in case Michael Moore shouldn’t have the chance to say that this evening” mee te geven. In de animatiefilm ‘The All-American Alphabet’ nam hij diezelfde Verenigde Staten eens onder de kritische loep. En dankzij het televisieprogramma ‘Basta’ hoeven we nu niet meer naar belspelletjes te kijken. Zijn creatieve ei kan Geirnaert sindsdien kwijt bij Woestijnvis en als de bedenker en stem van Kabouter Wesley.

“De tijd is voorbij om toeschouwer te zijn.” — Serge de Gheldere

Een diepe duik nemen in het klimaatprobleem is niet meteen het recept voor een goedgemutste ochtend. Maar met Serge de Gheldere voor de camera klinkt die fossielvrije economie voor het eerst iets om naar uit te kijken. Iets waarbij we allemaal kunnen winnen.

Het maakt het des te vreemd dat Serge onze staat voor de rechter moet dagen omdat ze haar klimaatbeloftes niet nakomt. Als iedereen wint bij een fossielvrije economie, wat houdt de politiek dan tegen?

Deel deze video en laat de stem van Serge de Gheldere luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Serge de Gheldere

Serge de Gheldere doet er met zijn bedrijf Futureproofed, via de Klimaatzaak en als Vlaams Al Gore-ambassadeur alles aan om burgers, overheden en ondernemingen actie te laten ondernemen tegen klimaatverandering. De tijd om als toeschouwer aan de zijlijn te blijven staan is voorbij, gelooft deze design ingenieur.

Voordat hij van het tegengaan van klimaatverandering zijn missie maakte, werkte Serge de Gheldere zeven jaar in de farmaceutische industrie. Het was tijdens dat werk dat hij naar Amerika reisde en zag hoe bedrijven zoals Wholefoods daar met veel succes en op grote schaal biologische producten aanboden. Zijn interesse voor duurzaam ondernemen werd gewerkt en hij besloot met zijn onderneming Futureproofed in België aan andere bedrijven te laten zien dat duurzaamheid ook geld kan opleveren. Eerst was Futureproofed vooral bezig met de aan- en verkoop van ecodesign. “In de eerste fase vond ik die eco-designspullen gewoon cool,” zegt Serge. Maar dat veranderde in 2004, toen hij de film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore bekeek. “Op dat moment is de focus binnen Futureproofed heel erg naar het klimaat gegaan.” Het bedrijf begon advies op maat aan te bieden over ecologisch verantwoord productontwerp en duurzame bouw- en inrichtingsprojecten.

Als we het klimaatprobleem niet kunnen oplossen, dan kunnen we andere maatschappelijke problemen ook niet oplossen, meent Serge. Sinds 2006 is hij klimaatambassadeur voor Al Gore en geeft hij lezingen over het onderwerp, maar daarbij is hij wat positiever dan zijn Amerikaanse voorbeeld: “Ik wil mensen engageren. Mensen moeten weten dat het dringend is, maar ook doenbaar. Ik probeer ze niet bang te maken.” Inmiddels heeft hij meer dan 300 presentaties gegeven, waarmee hij meer dan 20.000 mensen bereikte – van Frankrijk en Nederland tot China, de Verenigde Arabische Emiraten en India. Als het aan Serge ligt blijft het daar niet bij – hij is nog lang niet uitgepraat over het klimaat.

“Het gebrek aan zingeving is een systeemfout.” — Kurt Peleman

Kurt werd bij Artsen Zonder Grenzen geconfronteerd met de grenzen van liefdadigheid. Als middelen schaars zijn, betekent het redden van één kind de dood van een ander.

Dus dook hij de financiële wereld in om aan de bron te proberen de positieve impact van geld te maximaliseren. Met 500 miljoen euro. Hallo.

Een gesprek met iemand voor wie morele dilemma’s geen denkoefeningen zijn maar herinneringen.

Deel deze video en laat de stem van Kurt Peleman luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Kurt Peleman

Dat Kurt Peleman economie zou studeren, was niet verwonderlijk: hij was vijftien toen hij zijn eerste aandelen kocht. Geld heeft hem altijd gefascineerd, maar de vraag die hem het meest bezighoudt is: hoe kun je ervoor zorgen dat geld zo besteedt wordt dat het werkelijk een verschil maakt? Jarenlang werkte hij voor Artsen zonder Grenzen, waar hij in de praktijk zag hoe een gebrek aan geld levens kan kosten. “Ik heb geluk gehad dat cijfers nooit de hoofdverantwoordelijkheid waren bij Artsen Zonder Grenzen. In die werkomstandigheden word je constant geconfronteerd met keuzes die je moet maken omdat er onvoldoende middelen zijn, maar dat is de grenzeloze onrechtvaardigheid waar je ofwel uitblijft, of waar je jezelf ingooit en het verschil probeert te maken. Je kan voor duizenden mensen wel het verschil maken.”

Na twee jaar stopte Kurt met werken bij Artsen Zonder Grenzen om voor een kredietbank te gaan werken, zodat hij een rustiger leven zou kunnen leiden. Maar na een jaar had hij er genoeg van en keerde hij toch weer terug naar Artsen Zonder Grenzen, waar hij tien jaar zou blijven. Hij werkte voor Artsen Zonder Grenzen onder meer in Thailand, Kenia, Rusland, Bosnië en Angola en later werd hij CEO van Artsen Zonder Grenzen Noorwegen. Hij besloot te stoppen voordat hij zijn motivatie zou verliezen, zoals hij soms bij collega’s zag gebeuren die te lang in het vak waren gebleven. Hij besloot de ervaring die hij opdeed bij de organisatie te combineren met zijn liefde voor cijfers. Nu is Kurt Peleman filantropieconsulent, wat betekent dat hij klanten die liefdadigheidsschenkingen doen, begeleidt om te zorgen dat hun geld zo optimaal mogelijk besteed wordt binnen projecten in onderwijs, gezondheidszorg en tewerkstelling. “We werken samen met individuele donoren om te kunnen investeren in projecten waarvan wij denken dat ze potentieel hebben om een hele grootschalige impact te hebben.”

“Doe dan iets!” — Walter Zinzen

We zaten 3 uur in de veranda van Walter Zinzen met — u raadt het — Walter Zinzen. De beste interviewer van Vlaanderen schreef ‘Mens, erger je’, een oproep voor meer engagement.

Waarom zou je in godsnaam een oproep schrijven voor meer engagement?

Deel deze video en laat de stem van Walter Zinzen luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Walter Zinzen

Walter Zinzen begon zijn journalistieke loopbaan bij de Gazet van Antwerpen en in 1967 ging hij aan de slag bij de toenmalige BRT (later VRT). Bij de VRT werkte hij als presentator, verslaggever en eindredacteur van Het Journaal, Terzake en Panorama en had hij zijn eigen programma, Zinzen. Hij bracht drie jaar in Congo door, een land dat hem sindsdien nooit meer heeft losgelaten.

In 2002 ging Walter Zinzen met pensioen, maar dat betekent niet dat hij achter de geraniums zit. Hij schrijft regelmatig opiniestukken voor De Standaard en De Morgen en treedt op als Congo-expert. Hij publiceerde meerdere boeken, zoals in 2013 het pamflet ‘Mens, erger je‘, waarmee hij mensen wil aansporen tot verontwaardiging en actie.

Hij blijft mensen erop wijzen dat ze zich meer zouden moeten engageren: “Wij zijn bezig met wat we met het kindergeld gaan doen, of dat we onze auto niet mogen wassen als het eens twee dagen niet regent. Maar ga eens naar de landen waar het maanden of jaren niet regent, waar de oogsten mislukken. Ik vind niet dat je het recht hebt om andere mensen het recht te ontzeggen om ook een goede toekomst voor zichzelf en hun kinderen te zoeken. En als dat door migratie is, dan is dat zo. Wat Francken en zijn geestverwanten zoals Orbán doen, dat is niet meer iets waar je het mee eens bent of niet mee eens bent, ik vind wat zij doen misdadig, crimineel. En niemand reageert.”

Daarnaast spreekt hij zich regelmatig uit over de ontwikkelingen in de journalistiek. Terwijl zijn generatie vocht voor journalistieke onafhankelijkheid, merkt hij op dat journalisten van vandaag nauwelijks gebruikmaken van die verworven rechten en onvoldoende inhoudelijk kritisch zijn – in het bijzonder tegenover politici. Zinzen is kritisch, maar ook hoopvol dat het anders kan – en dus blijft hij zich uitspreken.

ZIGO LIVE – An Pauwels en Wietse Van Ransbeeck

Burgers activeren. Een taak te omvangrijk en de slaagkans te klein om eraan te beginnen. Toch hebben we met An Pauwels en Wietse Van Ransbeeck geen naïevelingen rond de tafel zitten.

An werkt bij Curieus. En bij Curieus is geen middel te beroerd om hoop in de samenleving te injecteren. Uitverkochte festivals en straten vol deelstickers, het zijn maar enkele voorbeelden van een aanpak die werkt.

Waar Wietse woont is het lastig om een actieve burger te zijn. De 19 gemeenten die samen Brussel vormen, hebben daar mogelijks iets mee te maken. Met citizenlab overtuigt hij wereldwijd steden en gemeenten om te kiezen voor digitale burgerparticipatie.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Opgenomen met steun van VRT Innovatie en Het Entrepot.

“Consequent zijn is overroepen.” — Alexia Leysen

Je hebt geen auto maar je eet wel vlees? Wat?! Je eet geen vlees maar draagt wel lederen schoenen? Oei, je draagt geen lederen schoenen maar reist wel met het vliegtuig?

Weinig zo dodelijk voor goede bedoelingen als de dwang om consequent te moeten zijn.

Alexia Leysen eert met Dagen Zonder Vlees elk klein stapje richting een duurzamere wereld. Met ongeziene resultaten. Meer dan 114.000 mensen deden afgelopen editie met haar mee.

En toch vraagt ze zich elk jaar af of het nog wel de moeite is om verder te doen.

Deel deze video en laat de stem van Alexia Leysen luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Alexia Leysen

Theatermaakster Alexia Leysen las zo’n zeven jaar geleden een boek over klimaatverandering en de rol van vleesconsumptie in het klimaatprobleem. Het deed haar beseffen welke gevolgen klimaatverandering zal hebben en hoe belachelijk veel vlees er geconsumeerd wordt – waardoor het probleem alleen nog maar groter wordt. “Ik was dat boek aan het lezen en ik besefte dat er echt een probleem was. Vlees eten heeft zo’n grote impact op het milieu en bijna niemand beseft dat.”

In plaats van bij de pakken neer te zitten, besloot ze het positief te bekijken. Als het eten van vlees zo’n sterke negatieve invloed heeft, dan kun je een verschil maken door mensen aan te sporen om minder vlees te eten. Ze besloot een klein initiatief te starten om mensen bewust te maken. Het begon allemaal met een Facebookpagina die Dagen Zonder Vlees heette. En dat initiatief groeide snel: in 2017 deden zo’n 130.000 mensen mee aan de jaarlijkse vastenperiode zonder vlees en vis. Dagen zonder Vlees werd een begrip. Er werden twee Dagen Zonder Vlees-kookboeken uitgebracht waarin de favoriete vega-recepten van beroemde deelnemers werden gebundeld.

Alexia is zelf overigens geen vegetariër, en het is ook niet haar bedoeling om iedereen te overtuigen nooit meer vlees te eten. Ze beseft dat meer mensen die minder vlees eten een grotere impact op het klimaat hebben dan een handvol veganisten. Daarom probeert ze vleesverminderen haalbaar te maken in de vorm van een _challenge_ en praktische tips. “Altijd consequent zijn is gewoon niet haalbaar en werkt alleen maar verlammend. Ik vind het zo jammer dat er maar twee kampen zijn: het ene kamp zijn wereldverbeteraars die alles goed willen doen, maar die commentaar krijgen op wat ze niet goed doen. ‘Het is toch veel interessanter en waardevoller om te denken: ‘Ik ga oprecht proberen om betere keuzes te maken?’”

 

Dirk Bryssinck geeft zware verslaafden een thuis

Levenskwaliteit verbeteren. Niet helpen afkicken want drugs zijn ook medicatie. Niet aan de slag helpen want de psychiatrische problemen zijn te groot om te kunnen functioneren in een job. Levenskwaliteit verbeteren. En de schade beperken.

Dirk Bryssinck legt de lat laag. Moet de lat laag leggen. De bezoekers in zijn Villa Voortman dragen allen het label van de ‘dubbeldiagnose’: zware psychiatrische problemen gecombineerd met een verslaving. Dat los je niet op.

Elke dag de kracht vinden om de schade van onoplosbare problemen te beperken en liefde te geven aan mensen die ze nergens anders krijgen, daar moet je een moedig mens voor zijn.

Verander mee met Dirk de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

“Natuur is winstgevend.” — Ignace Schops

Zolang niet iedereen weet dat er in België een nationaal park ligt dat zichzelf op drie jaar terugbetaald heeft, jaarlijks 19 miljoen euro belastingsinkomsten oplevert en 5000 banen schept, moet het verhaal van Ignace Schops verteld worden.

Met vier vrienden en een bak Duvel droomt hij het park bij elkaar om het pas tien jaar later verwezenlijkt te zien. Zijn doorzettingsvermogen wordt later beloond met de Goldman Environmental Prize en een plek in het Climate Leadership Corps van Al Gore. En dat voor iemand die zijn nachten graag spendeert in donkere vijvers, vissend naar amfibieën.

Zijn geheim? Ouderwets bruggen bouwen. Tussen mensen die aan de oppervlakte politicus of activist zijn maar onderliggend allemaal hetzelfde willen: een wereld die er morgen beter uitziet dan vandaag.

Deel deze video en laat de stem van Ignace Schops luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Ignace Schops

Ignace Schops studeerde informatica, maar zijn interesse in natuur en in het bijzonder reptielen deden hem een ander pad inslaan. Tegenwoordig is hij deskundige op gebied van herpetologie, biodiversiteit en landschapszorg. Daarnaast is hij oprichter van het Nationaal park Hoge Kempen en natuur- en milieubeschermer. Samen met 30.000 Belgen heeft hij zich aangesloten bij de Klimaatzaak.

Zijn inzet voor natuurbehoud wordt ook buiten de landsgrenzen gewaardeerd: hij is full member van de EU-afdeling van de Club van Rome en ontving in 2008 de Goldman Environmental Prize, ook wel de groene Nobelprijs genoemd, voor zijn rol bij het opzetten van het Nationaal Park Hoge Kempen als eerste nationaal park in België.

Dat succes kwam er niet van de ene op de andere dag. Schops is een volhouder: hij lobbyde tien jaar om het eerste nationale park van België te realiseren. Daarbij maakte hij gebruik van het (Re)connection Model, dat als doel heeft om natuur en maatschappij (opnieuw) te verbinden. In een notendop houdt dit model in dat dat je het belang van natuur goed moet kunnen vertalen in termen van rendement en geld, waardoor je een betere toegang krijgt tot ondernemers en politici. En dat blijkt Ignace Schops te kunnen als geen ander.

Hij laat overheden zien dat natuur niet alleen waardevol is in zichzelf, maar ook harde cash kan opleveren. Waar politici aanvankelijk weigerachtig stonden tegenover het oprichten van een nationaal park, levert Nationaal park Hoge Kempen nu zo’n 191 miljoen euro per jaar op, waarvan zo’n 13 miljoen euro aan belastingbijdrage. Naast aantonen dat natuur financiële waarde heeft, wil hij mensen ook de emotionele waarde van natuur laten voelen. Hij meent dat we ver van de natuur af staan, terwijl die vaak zo dicht bij ons is: “Mijn doel is om natuur in de harten van de mensen te brengen.”

Thomas Goorden brengt burgers in de politiek

Links of rechts, als we samen rond de tafel zitten valt het vooral op hoe hard we op elkaar lijken. Die overtuiging drijft Thomas om aan een conflictvrije politiek te bouwen.

Bij zichzelf zag hij hoe partijpolitiek het slechtste in een mens boven haalt. Hoe eenzaam je als politicus bent. Altijd iets te verkopen. Populariteit boven alles.

En dan ontdekt hij hoe een aantal dorpen in het Verenigd Koninkrijk rust en vooruitgang vonden door partijen en programma’s over boord te gooien en de deur wagenwijd open te zetten voor inspraak.

Dat kan in Antwerpen ook, denkt hij. Met de Burgerraad creëert hij een oppositie die met vragen aan commissies het beleid probeert te sturen. Een voorbode voor de Burgerlijst waarmee hij in 2018 wil deelnemen aan de gemeenteraadsverkiezingen.

Warme of lauwe koffie. Niemand kreeg ons eerder zo enthousiast over samen wetgeving lezen op zondagmiddag.

Verander mee met Thomas de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

“Als je het kan dromen, kan je het doen ook.” — Paula Marckx

Marckx vs Belgium. De rechtszaak wordt wereldwijd gedoceerd aan studenten recht. Paula, de vrouw die gelijke rechten afdwong voor bewust ongehuwde moeders.

Een mens zou ten onrechte een mensenrechtenactiviste vermoeden in Paula. Maar Paula zelf niet. Van recht wist ze niets af. Straatsburg leek haar een soort klachtenlijn. Ze zocht het adres op en schreef de brief vanaf de keukentafel.

Marckx vs Belgium is een ode. Een ode aan de burger die op zijn strepen staat en daarmee het lot van honderden anderen verandert. Een ode aan al wie gelooft dat rechtvaardigheidsgevoel, pen en papier genoeg zijn om geschiedenis te schrijven.

Deel deze video en laat de stem van Paula Marckx luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Paula Marckx

Ze is de negentig al gepasseerd, deze schrijfster en mensenrechtenactiviste, maar dat betekent niet dat ze minder inspireert. Ze was als jong meisje mannequin voor het modehuis Natan en werd later de eerste vrouw die haar vliegbrevet behaalde op de luchthaven van Deurne. Ze begon een succesvolle loopbaan in de journalistiek en publiceerde meerdere boeken, waaronder een autobiografie. Ze schreef over buitenlandse politiek voor Vlaamse en internationale kranten en weekbladen. Maar wereldwijde bekendheid verwierf ze door een brief die ze in de jaren zeventig schreef.

Met die brief kreeg ze de Belgische staat op de knieën. Toen Marckx in 1974 bewust ongehuwde moeder werd, merkte ze dat zij en haar dochter gediscrimineerd werden omdat zij niet getrouwd was. Ze moest haar eigen dochter adopteren en laten erkennen bij de staat. Anders kon dochter Alexandra de achternaam van haar moeder niet dragen. Paula Marckx vond dat onrechtvaardig en onjuist.

Waarom zou ze haar eigen dochter moeten adopteren, enkel omdat ze niet met de vader getrouwd was? “Het is mijn dochter, er zijn genoeg dokters en verpleegsters die dit kunnen beamen.” Ze schreef een boze brief in naam van haar dochter naar het Europese Hof van de Rechten van de Mens in Straatsburg. Ze wist niets af van rechtspraak, beschouwde het strafhof als een instantie die klachtenbrieven behandelde. Maar haar brief zou geschiedenis schrijven, tot de zaak Marckx v. Belgium leiden en vele levens veranderen. Want de rechter oordeelde dat natuurlijke kinderen in België gediscrimineerd werden in hun gezins- en afstammingsrechten. “Ik dacht dat ik een briefje terug ging krijgen en dat mijn kind het mijne zou worden, maar niet dat de impact zo groot zou zijn.”

Ze mag dan de negentig gepasseerd zijn, lezingen geven en boeken schrijven doet ze nog altijd, want ze wil – in haar eigen woorden – “ouder worden zonder oud te zijn.”

 

Tobias Leenaert doet ons minder vlees eten met empathie

De belangrijkste vaardigheid voor een wereldverbeteraar? Inlevingsvermogen.

Tobias Leenaert is als oprichter van EVA en bedenker van donderdag veggiedag een van de belangrijkste voorvechters van vegetarisme die ons land rijk is. Maar opruiende taal moeten we van hem niet meer verwachten.

Tobias begint als activist, protesterend tegen McDonalds, maar ziet gaandeweg dat woede en impact weinig met elkaar te maken hebben.

Dat inzicht levert een aantal opmerkelijke uitspraken op. Hoe de sterk groeiende groep flexitariërs samen meer dierenlevens redden dan alle vegetariërs samen, bijvoorbeeld.

Tobias weet dat flexitariërs geen vegetariërs worden door er harder tegen te roepen. De wil om minder dierlijke producten te consumeren is er. Wat ons rest is het uit de weg ruimen van praktische bezwaren. En dat lukt alleen samen.

Verander mee met Tobias de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

Hans Claus bouwt een alternatief voor gevangenissen

Geen brandweerman of piloot, maar gevangenisdirecteur wilde hij worden. Dat is gelukt. Meer nog: met zijn vzw De Huizen probeert hij het leven van onze gedetineerden drastisch en blijvend te veranderen.

Hans Claus komt uit een arm gezin maar kon toch studeren. Dat heeft hij te danken aan ons. Ons. Die groep mensen die individueel belastingen betaalt om er collectief op vooruit te gaan.

En sindsdien heeft Hans een plicht. Om door te geven wat hij van anderen gekregen heeft. Om de wet van de zwakste op te werpen tegen de wetten van de natuur.

Niet naïef. Eerder in het volle besef dat zijn werk makkelijk kapotgerelativeerd kan worden en dat hij in zijn missie evenzeer gedreven wordt door ijdelheid als door naastenliefde. Maar wel overtuigd dat de nalatenschap van een mens enkel de impact is die hij op anderen heeft gehad.

Verander mee met Hans de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie