Tag: Ondernemen

Met ondernemen de wereld proberen verbeteren is niet vanzelfsprekend. Het is gewoon moeilijker om iedereen eerlijk te verlonen, respect te hebben voor de planeet en toch break-even te draaien. Zeker wanneer anderen niet volgens dezelfde regels ondernemen.

Bovendien worden goede intenties van ondernemers vaak afgedaan als marketing. Wij vinden dat niet zo slecht. Integendeel: hopelijk komt er een tijd waarin correct ondernemen ook financieel beloond wordt.

Geertrui Serneels helpt vluchtelingen hun trauma verwerken

Alles aan het parcours van Geertrui is atypisch: ze komt als topjurist in de hulpverlening terecht, hamert op professionaliteit in een sector vol vrijwilligerswerk en zweet haar tegenslagen uit door met een gehuurd autootje rond te vlammen in het Atlasgebergte.

Een atypisch parcours met atypische resultaten, want wat ze doet met Solentra is wereldtop. Goede start voor een beestig gesprek? Majaaaaa!

Verander mee met Geertrui de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

Benjamin Gérard helpt vluchtelingen aan goedbetaalde jobs

Wie een opleiding begint bij Rising You heeft 97% kans op een goedbetaalde job. Zo gegeerd zijn de kandidaten, dat werkgevers bereid zijn een deel van de opleiding terug te betalen.

De kandidaten? Bijna uitsluitend vluchtelingen. De kweekvijver? Een Brusselse klimclub. En de man achter Rising You? Iemand die je gewoon moet leren kennen:

Verander mee met Benjamin de wereld

Word nu ZIGO Mecenas

Bram Pauwels verwarmt Oostende zonder gas

Met gas kan je duizend graden halen. Het is absurd gas te gebruiken voor de 70 graden die jouw verwarming nodig heeft. Gebruik gas voor industriële processen. Met de restwarmte kan je via een warmtenet jouw chauffage verwarmen.

Het is niet dat ingenieurs de oplossingen voor het klimaatprobleem niet kennen. Eerder dat weinig ingenieurs de brug kunnen slaan met de politiek. Weinig, maar wel een paar. Zoals Bram bijvoorbeeld.

Verander mee met Bram de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

Niet de vijand

Wouter Torfs heeft de gelukkigste medewerkers maar zijn schoenen zijn niet duurzaam. Steven Vromman strijdt zijn leven lang voor het milieu maar zet wel kinderen op de wereld. Jonas Geirnaert roept op tot meer solidariteit maar verdient zelf goed bij Woestijnvis.

We lezen het in reacties maar we denken het ook zelf. “Niet de vijand” zegt Tom dan. En hij heeft gelijk.

Onderneemsters, activisten, schrijfsters en comedians: allen zaten ze in 2017 voor onze camera’s. Politici niet. Niet te betrouwen. Postjesjagers. Opportunisten.

De vijand, dus.

Arno, een ex-collega, vertelde ons op café: elk systeem dat vandaag ons leven vorm geeft, is het resultaat van miljoenen mensen die honderden jaren lang proberen de wereld vorm te geven. Niemand die vandaag leeft, is verantwoordelijk voor de shit die ons omringt.

De vijand is al lang dood.

We kunnen elkaar wel blijven aanspreken op ons gedrag en meer verantwoordelijkheid vragen van elk individu. Maar als we de wereld willen veranderen, strijden we tegen systemen niet tegen mensen.

Ons klein verzet moet groter worden. Ons wantrouwen in de instituties die de macht hebben om systemen te veranderen, is onze grootste vijand.

Dat wantrouwen moeten we echt constructiever gebruiken. Niet door ons af te wenden van politiek maar door ons meer te moeien. Via het duffe middenveld, bijvoorbeeld, die de structuren en ervaring hebben om te wegen op het beleid.

Onze wishlist voor potentiële interviewgasten groeide in 2017 aan tot 350 namen en dat is tekenend voor ons jaar. We ontdekken meer medestanders dan we ooit hadden kunnen dromen. Ze komen van overal en zijn niet zelden decennia lang bezig met oplossingen die wij maar net ontdekken.

Dus zullen wij in 2018 ambitieuzer en bescheidener zijn. Ambitieuzer, door met ZIGO LIVE meer mensen aan het woord te laten die dat verdienen. En bescheidener, beseffend dat we in de strijd voor een betere wereld iedereen nodig hebben.

Tom & Anthony

Foto: Ali Selvi

“Het zijn allemaal keuzes.” — Jeroen Vereecke

Hij runt met Boomtown het groenste Vlaamse stadsfestival. Zo groen dat er een ecologische bar ontstond die nu ook andere festivals groener maakt.

Jeroen Vereecke is meer een doener dan een prater, maar voor ons wou hij wel een uitzondering maken.

Deel deze video en laat de stem van Jeroen Vereecke luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Jeroen Vereecke

Jeroen Vereecke is organisator van Boomtown in Gent, het groenste Vlaamse stadsfestival. Daarnaast mixt hij de deuntjes van Het Zesde Metaal en richtte hij Boombar op, een impact-onderneming voor duurzame drankvoorziening die al op Boomtown en Pukkelpop drankjes aanbood. Sinds 2002 strijkt Boomtown tijdens de Gentse Feesten vijf dagen neer in de binnenstad van Gent. Dat betekent een tegendraadse muzikale programmering in de openlucht, en soms in de Handelsbeurs of de Opera. De organisatie, onder leiding van Jeroen, kiest er sinds 2013 radicaal voor om het festival zo groen mogelijk te maken. En niet alleen het milieu wint daarbij, betoogt hij. “Door bijvoorbeeld herbruikbare bekers te verkiezen boven wegwerpbekers ben je niet alleen groen bezig. Je boekt ook sociaal winst: de buren hebben veel minder last van achtergebleven afval. Dat maakt dat ze je festival goedgezind zijn. Ik vind het heel belangrijk dat de omwonenden een goede relatie met ons hebben. In de ideale wereld is een stadsfestival evengoed iets van de buren als van de organisatoren.”

OVAM beloonde Boomtown in 2013 voor de duurzame impact als ‘voorbeeld-evenement op vlak van duurzaamheid’. Niet dat Jeroen die bijzondere aanpak overal verkondigt: hij vindt dat duurzaamheid iets is wat je in de eerste plaats moet doen. Hij hoopt dat goed voorbeeld doet volgen. En die opzet lijkt te lukken: in 2013 was Boomtown pionier in herbruikbare bekers op de Gentse Feesten, waarna Stad Gent besloot vanaf 2018 wegwerpbekers tijdens de Gentse Feesten te verbieden.

Naast het organiseren van Boomtown, mengt Jeroen zich ook in mobiliteitsdebatten. Hij zou graag zien dat burgers meer betrokken zijn bij beslissingen over bijvoorbeeld mobiliteit. “In plaats van tegen de mensen te zeggen ‘je mag om de zoveel jaar stemmen op ons grote verhaal’, moeten we toewerken naar een systeem waar politiek en burgers veel vaker samenwerken en samen nadenken.”

Blauwdruk: ondernemerschap in Brugge

In opdracht van Het Entrepot onderzochten we waarom jongeren (niet) ondernemen in Brugge. Met diepte-interviews en een enquête onder jongeren als voorbereiding voor een geanimeerd panelgesprek met de Brugse schepen van lokale economie en geëngageerde Brugse ondernemers In Villa Bota.

Blauwdruk – Ruimte voor Brugse creatieve ondernemers

Mensen wakker schudden in een stad die op sommige vlakken nog een beetje slaapt… Een van de vele redenen waarom jonge Bruggelingen graag ondernemen. Fien van Funky Monkey is één van de boeiende sprekers die donderdag hun ervaringen delen op Blauwdruk – ruimte voor Brugse creatieve ondernemers. Allen welkom in Villa Bota!!

Geplaatst door Het Entrepot op Maandag 6 november 2017

“De tijd is voorbij om toeschouwer te zijn.” — Serge de Gheldere

Een diepe duik nemen in het klimaatprobleem is niet meteen het recept voor een goedgemutste ochtend. Maar met Serge de Gheldere voor de camera klinkt die fossielvrije economie voor het eerst iets om naar uit te kijken. Iets waarbij we allemaal kunnen winnen.

Het maakt het des te vreemd dat Serge onze staat voor de rechter moet dagen omdat ze haar klimaatbeloftes niet nakomt. Als iedereen wint bij een fossielvrije economie, wat houdt de politiek dan tegen?

Deel deze video en laat de stem van Serge de Gheldere luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Serge de Gheldere

Serge de Gheldere doet er met zijn bedrijf Futureproofed, via de Klimaatzaak en als Vlaams Al Gore-ambassadeur alles aan om burgers, overheden en ondernemingen actie te laten ondernemen tegen klimaatverandering. De tijd om als toeschouwer aan de zijlijn te blijven staan is voorbij, gelooft deze design ingenieur.

Voordat hij van het tegengaan van klimaatverandering zijn missie maakte, werkte Serge de Gheldere zeven jaar in de farmaceutische industrie. Het was tijdens dat werk dat hij naar Amerika reisde en zag hoe bedrijven zoals Wholefoods daar met veel succes en op grote schaal biologische producten aanboden. Zijn interesse voor duurzaam ondernemen werd gewerkt en hij besloot met zijn onderneming Futureproofed in België aan andere bedrijven te laten zien dat duurzaamheid ook geld kan opleveren. Eerst was Futureproofed vooral bezig met de aan- en verkoop van ecodesign. “In de eerste fase vond ik die eco-designspullen gewoon cool,” zegt Serge. Maar dat veranderde in 2004, toen hij de film ‘An Inconvenient Truth’ van Al Gore bekeek. “Op dat moment is de focus binnen Futureproofed heel erg naar het klimaat gegaan.” Het bedrijf begon advies op maat aan te bieden over ecologisch verantwoord productontwerp en duurzame bouw- en inrichtingsprojecten.

Als we het klimaatprobleem niet kunnen oplossen, dan kunnen we andere maatschappelijke problemen ook niet oplossen, meent Serge. Sinds 2006 is hij klimaatambassadeur voor Al Gore en geeft hij lezingen over het onderwerp, maar daarbij is hij wat positiever dan zijn Amerikaanse voorbeeld: “Ik wil mensen engageren. Mensen moeten weten dat het dringend is, maar ook doenbaar. Ik probeer ze niet bang te maken.” Inmiddels heeft hij meer dan 300 presentaties gegeven, waarmee hij meer dan 20.000 mensen bereikte – van Frankrijk en Nederland tot China, de Verenigde Arabische Emiraten en India. Als het aan Serge ligt blijft het daar niet bij – hij is nog lang niet uitgepraat over het klimaat.

“Vele kleine dingen samen. Dat is impact.” — Aline Muylaert

Aline Muylaert ging aan EU commissie voorzitter Juncker uitleggen hoe burgerparticipatie hoort te werken.

Met CitizenLab maakt Aline beschaafde politieke discussies onder burgers mogelijk. Online!

Zot genoeg om tot ‘radicale vernieuwer’ bekroond te worden. Om Juncker een les burgerparticipatie te mogen geven. En om bij ons te gast te zijn.

Deel deze video en laat de stem van Aline Muylaert luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Aline Muylaert

Aline Muylaert is ondernemer met een doel: mensen samenbrengen en op lokaal niveau de leefbaarheid verbeteren. Ze begon op haar negentiende al te bouwen aan die droom, toen ze Pitu opende, een temaki-restaurant op wielen. Het moest een ontmoetingsplek worden die de leefbaarheid verbetert. Niet veel later volgde de onderneming CitizenLab, een online platform waar burgers hun stad kunnen co-creëren. Aline zette CitizenLab op met een team jonge mensen en haalde er al meerdere prijzen en investeringen mee binnen.

Door burgers mee te laten praten, wil Aline bestuurlijke beslissingen democratischer en transparanter maken. Steden bleken interesse te hebben om hun inwoners te bevragen over bijvoorbeeld mobiliteit, of de inrichting van hun wijk of straat, maar deden dat meestal offline, in de vorm van inspraakavonden. Vaak loopt zo’n inspraakavond uit op een klachtenuurtje, waar altijd dezelfde mensen komen. Aline en haar team denken dat dit anders kan. Dat burgers ook oplossingen en ideeën kunnen aandragen. Dat ook jonge en drukbezette mensen willen deelnemen, als ze online kunnen meedoen. Ze besloten daarom CitizenLab te ontwikkelen, een standaardplatform dat aan elke stad aangepast kan worden.

Onlangs mocht Aline aan Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, een les burgerparticipatie geven. Dat ze die kans krijgt, vindt Aline een goede zaak, want in een publiek debat moeten mensen van alle leeftijden betrokken zijn. “Op mijn veertigste zal ik waarschijnlijk meer kennis bezitten, maar dat wil niet zeggen dat ik daarom nu als burger minder belangrijk ben en dat ik geen stem mag hebben in het debat. Want hoe kan je praten over vrouwenrechten als er geen vrouw bij betrokken is? Of hoe kan je praten over millennials zonder millennials?” Aline Muylaert is van plan om nog meer van zich te laten horen, want ze wil dat CitizenLab tegen 2020 het grootste e-democracybedrijf van Europa is.

 

“Het gebrek aan zingeving is een systeemfout.” — Kurt Peleman

Kurt werd bij Artsen Zonder Grenzen geconfronteerd met de grenzen van liefdadigheid. Als middelen schaars zijn, betekent het redden van één kind de dood van een ander.

Dus dook hij de financiële wereld in om aan de bron te proberen de positieve impact van geld te maximaliseren. Met 500 miljoen euro. Hallo.

Een gesprek met iemand voor wie morele dilemma’s geen denkoefeningen zijn maar herinneringen.

Deel deze video en laat de stem van Kurt Peleman luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Kurt Peleman

Dat Kurt Peleman economie zou studeren, was niet verwonderlijk: hij was vijftien toen hij zijn eerste aandelen kocht. Geld heeft hem altijd gefascineerd, maar de vraag die hem het meest bezighoudt is: hoe kun je ervoor zorgen dat geld zo besteedt wordt dat het werkelijk een verschil maakt? Jarenlang werkte hij voor Artsen zonder Grenzen, waar hij in de praktijk zag hoe een gebrek aan geld levens kan kosten. “Ik heb geluk gehad dat cijfers nooit de hoofdverantwoordelijkheid waren bij Artsen Zonder Grenzen. In die werkomstandigheden word je constant geconfronteerd met keuzes die je moet maken omdat er onvoldoende middelen zijn, maar dat is de grenzeloze onrechtvaardigheid waar je ofwel uitblijft, of waar je jezelf ingooit en het verschil probeert te maken. Je kan voor duizenden mensen wel het verschil maken.”

Na twee jaar stopte Kurt met werken bij Artsen Zonder Grenzen om voor een kredietbank te gaan werken, zodat hij een rustiger leven zou kunnen leiden. Maar na een jaar had hij er genoeg van en keerde hij toch weer terug naar Artsen Zonder Grenzen, waar hij tien jaar zou blijven. Hij werkte voor Artsen Zonder Grenzen onder meer in Thailand, Kenia, Rusland, Bosnië en Angola en later werd hij CEO van Artsen Zonder Grenzen Noorwegen. Hij besloot te stoppen voordat hij zijn motivatie zou verliezen, zoals hij soms bij collega’s zag gebeuren die te lang in het vak waren gebleven. Hij besloot de ervaring die hij opdeed bij de organisatie te combineren met zijn liefde voor cijfers. Nu is Kurt Peleman filantropieconsulent, wat betekent dat hij klanten die liefdadigheidsschenkingen doen, begeleidt om te zorgen dat hun geld zo optimaal mogelijk besteed wordt binnen projecten in onderwijs, gezondheidszorg en tewerkstelling. “We werken samen met individuele donoren om te kunnen investeren in projecten waarvan wij denken dat ze potentieel hebben om een hele grootschalige impact te hebben.”

Liesbeth Vlerick geeft changemakers een plek

Af en toe borrelt bij Liesbeth de aandrang op om een boze mail te sturen. Naar een bibliotheek, bijvoorbeeld. Omdat op een literaire avond alweer alleen mannen geprogrammeerd staan.

Maar dyslexie zorgt ervoor dat tekst voor Liesbeth een slechte manier is om zich uit te drukken. Dan maar anders. In Gent zet ze met DOK het cultuurhuis van de toekomst neer. Een kritiek op en een afspiegeling van de maatschappij.

Verander mee met Liesbeth de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

Op een klein jaar tijd werden Tom en ik beide vader.

“The republic requires widespread civic virtue, i.e., the active participation of citizens united by a concern for the common good.“

Op een klein jaar tijd werden Tom en ik beide vader. We keken rond en zagen dat de wereld zoals die is op cruciale vlakken verschilt van de wereld die we voor onze dochters dromen.

Dus gingen we op zoek naar mensen die begrijpen wat de grote problemen zijn maar zich daar niet door laten verlammen. In het slechtste geval om onze laatste hoop te documenteren. In het beste geval om een hoopvolle, betrokken en mondige grondstroom in Vlaanderen zichtbaar en groter te maken.

Voorlopig enkel op het internet en zonder inkomsten. We vinden de opdracht te dringend om te wachten op een opdrachtgever. In tussentijd werken we full-time aan ZIGO en zoeken we naar € 80.000 inkomsten per jaar, genoeg om er maandelijks elk € 1.627 netto aan over te houden.

Hoe jij kan helpen?

Bekijk en deel onze video’s

Onze gasten verdienen meer dan een interview in de marge. Wanneer jij een video bekijkt of deelt, maak je hen en ons een beetje meer mainstream.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Op Facebook wil het algoritme ons wel eens tegenwerken. De enige manier om rechtstreeks met ons verbonden te zijn, is onze nieuwsbrief. Schrijf je hier in.

Boek ons

Op scholen of voor bedrijven. Op festivals, congressen of evenementen. Zwijgen is geen optie live, debat moderatie of een keynote. We doen het allemaal met evenveel plezier. Mail jowkes@zwijgenisgeenoptie.be voor meer info.

Huur ons in

We deden eerder coproducties met Charlie Magazine, Apache en Bond Zonder Naam. Voor bijzondere projecten zijn we ook freelance beschikbaar. Mail jowkes@zwijgenisgeenoptie.be voor meer info.

Doneer

Hier ooit van kunnen leven is de droom. En elk beetje helpt:

Op dit moment* ontvangen we € 217 giften per maand. (*30 oktober 2017)

Jouw donatie wordt afgehandeld door GoCardless en is volledig veilig, lees er hier meer over.

Eenmalig doneren of doneren als bedrijf? Mail ons op jowkes@zwijgenisgeenoptie.be

En nu?

We begrijpen de boze blanke man die commentaar geeft op HLN artikels en de student die protesteert tegen een lezing van Theo Francken. De CEO die duurzaamheid probeert te rijmen met winst en de journalist die greenwashing aan de schandpaal nagelt.

De werkelijkheid is ons te complex om de waarheid te verwachten uit één mond. Maar ons mensbeeld is wel zo positief dat we vertrouwen hebben in het resultaat van veel botsende meningen.

Daarom publiceerden we de afgelopen zes maanden 24 interviews met mensen die zich bewust niet neutraal opstellen maar hun visie op de maatschappij uitdragen met daden. Als inspiratie. Om te tonen dat een betrokken leven een beter leven is.

Onze hoop? Meer mensen die het gesprek aangaan tijdens politieke discussies op familiefeesten, hun meningen verspreiden via sociale media of hun 80.000 werkende uren besteden aan een job die strookt met hun visie op de wereld.

De reacties waren overweldigend. Wie kijkt, krijgt net als ons een shot adrenaline dankzij het verhaal van onze gasten.

Maar het is niet genoeg. Vanaf september moet het beter. Deze zomer zoeken Tom en ik naar formats om een breder publiek te bereiken. En naar manieren om Zwijgen is geen optie financieel duurzaam te maken.

Het is de onverwachts grote groep medestanders die we de laatste zes maanden leerden kennen, die ons doet geloven dat het kan. En dat het nodig is.

Zwijgen is geen optie.
Als het kot in brand staat, moet iedereen blussen.

PS: Als je wil samenwerken of helpen, laat het ons weten via jowkes@zwijgenisgeenoptie.be.

ZIGO LIVE – An Pauwels en Wietse Van Ransbeeck

Burgers activeren. Een taak te omvangrijk en de slaagkans te klein om eraan te beginnen. Toch hebben we met An Pauwels en Wietse Van Ransbeeck geen naïevelingen rond de tafel zitten.

An werkt bij Curieus. En bij Curieus is geen middel te beroerd om hoop in de samenleving te injecteren. Uitverkochte festivals en straten vol deelstickers, het zijn maar enkele voorbeelden van een aanpak die werkt.

Waar Wietse woont is het lastig om een actieve burger te zijn. De 19 gemeenten die samen Brussel vormen, hebben daar mogelijks iets mee te maken. Met citizenlab overtuigt hij wereldwijd steden en gemeenten om te kiezen voor digitale burgerparticipatie.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Opgenomen met steun van VRT Innovatie en Het Entrepot.

“Een opleiding hoeft niet nuttig te zijn om te renderen.” — Caro Lemeire

Caro Lemeire wil het allemaal weten. De geschiedenis van de wereldliteratuur. De basisprincipes van de psychologie. De kennis die via migratie ons land binnenkomt.

Haar nieuwsgierigheid is zo’n drijfveer, dat ze beslist academische opleidingen te organiseren voor volwassenen en vervolgens ook nog vluchtelingen rekruteert als docent. En dat alles zonder subsidies.

En het geestige is: ze vertelt het allemaal alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Deel deze video en laat de stem van Caro Lemeire luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Caro Lemeire

Caro Lemaire besloot – zoals zoveel ondernemers – een oplossing in het leven te roepen voor een probleem waar ze zelf tegenaan liep. En zo meteen een heleboel andere mensen te helpen die met precies hetzelfde issue zaten. Caro houdt van boeken, en na het lezen van een klassieker die ze niet helemaal begreep, wilde ze zich meer verdiepen in literatuur. Ze wilde geen universitaire studie doen, want daar had ze geen tijd voor en een diploma had ze bovendien al. Ze wilde bovenal iets bijleren, voor zichzelf. Daarom ging ze op zoek naar een literatuurstudie in het volwassenenonderwijs, die ze met haar werk en gezin zou kunnen combineren. Toen zo’n opleiding er niet bleek te zin, besloot ze het zelf te organiseren. Onder de naam ‘Background Educations’ biedt ze ‘academische opleidingen voor volwassenen met weinig tijd’ aan. Het opleidingsaanbod gaat van ecologie tot voeding tot filosofie tot literatuur en de lessen kunnen in verschillende Vlaamse steden gevolgd worden.

Dat werkt zo: twee keer per maand is er les van verschillende gastdocenten die vertellen over een onderwerp naar keuze. Maar Background Educations is meer dan een school, het is ook een instrument voor maatschappelijk verandering. Voor Caro Lemaire is het belangrijk dat dit onderwijs toegankelijk is en mensen met elkaar verbindt. Zo werden er lessen gegeven door vluchtelingen die in hun thuisland universitair docent waren. Lemaire: “Onbewust is er een imago gecreëerd van de hulpeloze vluchtelingen die we kleren en onderdak moeten aanbieden, maar we vergeten dat het mensen zijn met hun eigen verhalen en ervaringen. Door hen te laten vertellen over hetgeen waar zij expertise over hebben, ga je meer naar hen opkijken.” Ook biedt Background Educations verschillende tarieven aan, zodat meer mensen de opleidingen kunnen betalen. In 2018 heeft Caro Lemaire Background Educations overgedragen aan nieuwe zaakvoerders, die het initiatief voortzetten.

Helena Gheeraert redt duizend ton groenten van de vuilnisbak

Hoe red je een ton groenten? Of sterker: hoe bouw je een merk dat honderden tonnen groenten kan redden? Je kan het niet alleen doen, dat gaat te traag.

Helena Gheeraert is de max. Slim en bescheiden. Van Vlerick student naar Proximus-trainee. Maar wie de problemen in de wereld serieus neemt, wordt tijdens het invullen van excel sheets snel onrustig.

Vandaag is er Wonky: een dip op basis van perfect verse groenten die omwille van hun rare vormen normaal in de vuilnisbak zouden belanden. Rendabel is Wonky nog niet. Helena brandt haar spaargeld op als offer voor de misvormde groenten. Maar wij twijfelen niet: Helena zal groenten redden rendabel maken.

Verander mee met Helena de wereld: Word lid van Zwijgen is geen optie

ZIGO LIVE — Sophie Devolder en Sarah De Wulf

Wat gebeurt er als twee mensen die hart, ziel en spaargeld inzetten om eenzelfde probleem uit de wereld te helpen, elkaar voor het eerst ontmoeten? Dat is de eerste Zwijgen is geen optie LIVE.

Sophie Devolder is de vrouw achter Happy Kiddo: een kledingbibliotheek voor kinderen jonger dan drie. Met enkel eerlijk geproduceerde kledij die opnieuw kan dienen wanneer jouw kindje er alweer uitgegroeid is.

Sarah De Wulf runt samen met haar zus Greet Again Again. Een speelgoedabonnement, omdat ze de bergen ongebruikt speelgoed niet meer konden aanzien.

Een bijzondere ontmoeting met een bijzondere afloop. Een plus een is duust.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Opgenomen met steun van VRT Innovatie en Het Entrepot. Foto © Kasper Vandermaesen Photography

“Natuur is winstgevend.” — Ignace Schops

Zolang niet iedereen weet dat er in België een nationaal park ligt dat zichzelf op drie jaar terugbetaald heeft, jaarlijks 19 miljoen euro belastingsinkomsten oplevert en 5000 banen schept, moet het verhaal van Ignace Schops verteld worden.

Met vier vrienden en een bak Duvel droomt hij het park bij elkaar om het pas tien jaar later verwezenlijkt te zien. Zijn doorzettingsvermogen wordt later beloond met de Goldman Environmental Prize en een plek in het Climate Leadership Corps van Al Gore. En dat voor iemand die zijn nachten graag spendeert in donkere vijvers, vissend naar amfibieën.

Zijn geheim? Ouderwets bruggen bouwen. Tussen mensen die aan de oppervlakte politicus of activist zijn maar onderliggend allemaal hetzelfde willen: een wereld die er morgen beter uitziet dan vandaag.

Deel deze video en laat de stem van Ignace Schops luider weerklinken.

Beluister hieronder een uitgebreide versie van het gesprek. Dat kan ook via iTunes of jouw favoriete podcast app.

Over Ignace Schops

Ignace Schops studeerde informatica, maar zijn interesse in natuur en in het bijzonder reptielen deden hem een ander pad inslaan. Tegenwoordig is hij deskundige op gebied van herpetologie, biodiversiteit en landschapszorg. Daarnaast is hij oprichter van het Nationaal park Hoge Kempen en natuur- en milieubeschermer. Samen met 30.000 Belgen heeft hij zich aangesloten bij de Klimaatzaak.

Zijn inzet voor natuurbehoud wordt ook buiten de landsgrenzen gewaardeerd: hij is full member van de EU-afdeling van de Club van Rome en ontving in 2008 de Goldman Environmental Prize, ook wel de groene Nobelprijs genoemd, voor zijn rol bij het opzetten van het Nationaal Park Hoge Kempen als eerste nationaal park in België.

Dat succes kwam er niet van de ene op de andere dag. Schops is een volhouder: hij lobbyde tien jaar om het eerste nationale park van België te realiseren. Daarbij maakte hij gebruik van het (Re)connection Model, dat als doel heeft om natuur en maatschappij (opnieuw) te verbinden. In een notendop houdt dit model in dat dat je het belang van natuur goed moet kunnen vertalen in termen van rendement en geld, waardoor je een betere toegang krijgt tot ondernemers en politici. En dat blijkt Ignace Schops te kunnen als geen ander.

Hij laat overheden zien dat natuur niet alleen waardevol is in zichzelf, maar ook harde cash kan opleveren. Waar politici aanvankelijk weigerachtig stonden tegenover het oprichten van een nationaal park, levert Nationaal park Hoge Kempen nu zo’n 191 miljoen euro per jaar op, waarvan zo’n 13 miljoen euro aan belastingbijdrage. Naast aantonen dat natuur financiële waarde heeft, wil hij mensen ook de emotionele waarde van natuur laten voelen. Hij meent dat we ver van de natuur af staan, terwijl die vaak zo dicht bij ons is: “Mijn doel is om natuur in de harten van de mensen te brengen.”